บทที่ 333 ปูนา

กู๋ว่านเอ๋อร์รู้นิสัยพ่อ เมื่อเห็นเขาพูดแบบนี้ก็ไม่โกรธ: "พ่อ นั่นเป็นข้าวสองรอบที่พี่สะใภ้ใหญ่คิดค้น ถ้าสำเร็จ หนึ่งปีก็จะเก็บเกี่ยวได้สองครั้ง"

กู๋ห่ายหัวเราะเยาะ: "พ่อเจ้าขุดดินหากินมาทั้งชีวิต เรื่องเก็บเกี่ยวข้าวได้ปีละสองครั้งจะเป็นไปได้อย่างไร?"

กู๋ว่านเอ๋อร์อธิบายด้วยความอ

บทที่ 334 น้ำมันถั่วเหลืองขายหมดเกลี้ยง

หลังทุกคนกินอาหารเช้า เซียวเช่อก็จูงรถม้าออกไป หลินเยว่เลี่ยงนำลูกปูนาที่เตรียมไว้ล่วงหน้าใส่ในรถม้า

เซียวเช่อแกล้งขับรถม้าออกไป เขาเพิ่งจากไปไม่นาน มู่ซวนก็นำขบวนรถม้ามาที่บ้าน

เซียวเช่อไม่อยู่บ้าน ก็เป็นหลินเยว่เลี่ยงที่ต้อนรับ

มู่ซวนปิดความดีใจไว้ไม่อย

บทที่ 335 ขอให้คนช่วยรับซื้อถั่วเหลือง

ตาของหลินหยางเป็นประกาย: "เยว่เลี่ยง ความคิดนี้ไม่เลวเลย เจ้าช่วยอธิบายวิธีการละเอียดๆ ได้ไหม?"

หลินเยว่เลี่ยงพูดช้าๆ: "วิธีการง่ายมาก แค่เราเพิ่มราคารับซื้อถั่วเหลืองขึ้นนิดหน่อย ถั่วเหลือง 100 จิน เราจ่าย 120 เหรียญ เหลือกำไรให้คนวิ่งงาน"

เซียวเฉิงถามอย่า