บทที่ 331 ไอ้หนูน้อย มาให้อาสาวดูหน่อย

เสี่ยวสือโถวก็พูดเช่นกัน: "ข้ามีน้องชายแล้ว"

พูดจบก็คว้าสตรอว์เบอร์รีสองลูกใหญ่วิ่งออกไป: "สตรอว์เบอร์รี่ให้น้องชายกิน"

หวังชุ่ยผิงรีบวิ่งตามไป: "สือโถว อย่าวิ่งเร็วนัก..."

แม้หลินเยว่เลี่ยงจะเป็นห่วงหยางซื่อและหลานชายที่เพิ่งเกิดใหม่ แต่ด้วยความเชื่อในยุค

บทที่ 332 กู๋ห่ายตักเตือน

เจ้าหว่านเมล็ดพันธุ์ลงในรางไม้ที่ว่างหลายราง รดน้ำแล้วใส่พลังไม้ลงไปบ้าง

ฤดูปลูกผลไม้เหล่านี้ไม่เหมือนกัน และสภาพอากาศก็มีผลมาก

สำหรับผลไม้เหล่านี้ หลินเยว่เลี่ยงต้องการทำกำไรเงียบๆ เองเท่านั้น ไม่มีแผนจะส่งเสริมให้คนอื่นปลูก

ดังนั้น มีเพียงต้นกล้าที่เจ้าใส่พลังไม้เท่า

บทที่ 333 ปูนา

กู๋ว่านเอ๋อร์รู้นิสัยพ่อ เมื่อเห็นเขาพูดแบบนี้ก็ไม่โกรธ: "พ่อ นั่นเป็นข้าวสองรอบที่พี่สะใภ้ใหญ่คิดค้น ถ้าสำเร็จ หนึ่งปีก็จะเก็บเกี่ยวได้สองครั้ง"

กู๋ห่ายหัวเราะเยาะ: "พ่อเจ้าขุดดินหากินมาทั้งชีวิต เรื่องเก็บเกี่ยวข้าวได้ปีละสองครั้งจะเป็นไปได้อย่างไร?"

กู๋ว่านเอ๋อร์อธิบายด้วยความอ