บทที่ 296 คัมภีร์วิชากำลังภายใน

เซียวเช่อไม่อยากให้พ่อและคนอื่นๆ กังวลเรื่องที่เขาขึ้นเขาไปล่าหมีดำคนเดียว จึงเปลี่ยนเรื่องคุย: "พ่อ วันนี้เราจัดการหมีดำตัวนี้กันเลยดีกว่า"

เซียวเฉิงได้ยินดังนั้นก็รีบวิ่งไปต้มน้ำที่ห้องครัว หลินเยว่เลี่ยงช่วยลูบขนซานเตี้ยน แล้วจูงเซียวเช่อเข้าบ้าน: "สามี เข้าบ้าน

บทที่ 297 คนแบบนี้ ต้องเป็นคนสำคัญแน่นอน

เซียวเช่อเล่าสิ่งที่ตนเองรู้: "ตามที่ผมรู้ ในราชวงศ์เทียนซุ่นของเรา ยอดฝีมือที่รู้วิชาแบบนี้มีไม่มาก บางส่วนรับใช้ราชสำนัก ส่วนที่เหลือเร่ร่อนในยุทธภพหรือไม่ก็ปลีกวิเวก"

นี่แตกต่างจากที่หลินเยว่เลี่ยงเคยดูในละคร ในความทรงจำ ขุนนางหรือคนรวยมักมียอดฝีมือในสำ

บทที่ 298 แจกข้าวต้ม

เซียวอวิ๋นก็เดินเข้ามา: "พี่สะใภ้ หนูก็ช่วยได้"

ทุกคนรุมล้อมเข้ามา ต่างอยากไปเมืองด้วย อยากช่วยเท่าที่ทำได้

แม้แต่หวังชุ่ยผิงที่ไม่ค่อยพูดก็พยักหน้าเห็นด้วย พร้อมกับมองหลินเยว่เลี่ยงด้วยสายตามุ่งมั่น

หลินซิงและเซียวฉีก็เช่นกัน ต่างอยากทำอะไรเท่าที่ทำได้

หลินเยว่เลี่ยงมองทุ