บทที่ 292 พี่สาว

เหรินหย่งเดินไปพลางถอนหายใจมองข้าวในมือไปพลาง: "นี่เป็นข้าวชุดสุดท้ายแล้ว"

เซียวเช่อถาม: "ท่านนายอำเภอไม่ได้คิดหาทางระดมเสบียงหรือ?"

เหรินหย่งตอบตรงๆ: "ท่านเรียกคหบดีในเมืองมาที่ที่ว่าการตั้งแต่เช้า ปรึกษาเรื่องให้พวกเขาบริจาคเสบียง ตอนนี้ยังไม่รู้ผลเป็นอย่างไร"

เซียวเช่อวางข้า

บทที่ 293 ดูเหมือนเขาจะช่วยคนช่างพูดกลับมา

หลินเยว่เลี่ยงขำที่เขาเรียกพี่สาวหลายครั้ง: "เมื่อวานยังเรียกพี่สะใภ้เซียวอยู่เลย วันนี้ทำไมเปลี่ยนไปแล้วล่ะ?"

ซื่อเหลียงมองไกลออกไป: "ท่าทางที่พี่กินสตรอว์เบอร์รีเหมือนพี่สาวของผมมาก เลยอยากเรียกพี่สาว"

หลินเยว่เลี่ยงเลิกคิ้ว: "คิดถึงพี่สาวมากเหรอ?"

ต

บทที่ 294 นายท่าน บนเขามีปัญหา

โรคนั้นแพร่กระจายเร็วมาก เกือบทุกคนที่สัมผัสก็ติดได้

ว่ากันว่าเมื่อไม่กี่ปีก่อน ที่หนึ่งเกิดน้ำท่วม พวกเขาติดหวัดแล้วไม่ได้รับการรักษาทันเวลา มีคนตายจำนวนมาก หลังจากนั้นราชสำนักก็ไล่คนป่วยไปรวมกันในหมู่บ้านหนึ่งแล้วเผาทั้งหมด

เขามองหลินเยว่เลี่ยงอย่างจริงจัง: "ที่ร