บทที่ 255 การทำเต้าหู้เหนื่อยนะ

เฟิงซานกินกุ้งก้ามกรามคำหนึ่ง เห็นเหลือไม่เท่าไหร่ ก็รีบร้อน: "หลิวหลิน เจ้าทำไม่ถูกแล้ว ของอร่อยขนาดนี้กลับแอบกินคนเดียว"

หลิวหลินยักไหล่อย่างไม่ใส่ใจ: "คนเยอะขนาดนี้มองอยู่ จะแอบกินได้ยังไง?"

"ยังจะบอกว่าไม่ได้แอบกิน ของอร่อยขนาดนี้ ไม่ยอมบอกใคร"

"พวกเจ้าสองคนเ

บทที่ 256 คนแก่เป็นลมล้ม

หลินเยว่เลี่ยงบอกว่าให้ฮั่นซื่อตัดสินใจเอง ขอแค่ไม่ใช่คนตระกูลเฉินก็ไม่มีปัญหา

พร้อมกันนั้นเจ้าก็มอบค่าแรงของทุกคนให้ฮั่นซื่อช่วยแจกจ่าย

ตอนนี้รวมกับไหมพรมที่หยางซื่อปั่น ในมือของหลินเยว่เลี่ยงมีของเก็บไว้ 13 จินแล้ว สามารถลองย้อมสีได้

สีย้อมนี้เป็นสารเคมีล้วนๆ เจ้ากับ

บทที่ 257 เฟิงซื่อมาเยือน

หลินเยว่เลี่ยงตัดสินใจว่า วันนี้ที่พวกเขามา แน่นอนเป็นความคิดของจ้าวซื่อน้อย

จ้าวซื่อคงไม่เต็มใจ

ไม่ว่าอย่างไร คนผู้นี้ก็เป็นแม่ของเฉินซานเฉียว เจ้าไม่อาจปล่อยให้คนมาเสียชีวิตหน้าบ้านตัวเองได้

ดังนั้น ในขณะที่เฉินซานเฉียวยังไม่มา เจ้าจึงถ่ายทอดพลังไม้เล็กน้อยให้จ้าวซื่