บทที่ 214 ผลไม้เกล็ดปลา

ขณะที่หวังชิวเซิงกำลังสั่งคนรับใช้ เซียวเช่อก็เดินไปที่รถม้าคันหลัง

เถ้าแก่ซุนจากร้านจี้เหรินถังอุ้มไหเหล้า เปิดม่านรถเดินลงมา

เขาเห็นเซียวเช่อก็ประสานมือทักทายอย่างสนิทสนม: "น้องชายเซียวไม่มีน้ำใจเลยนะ มีเรื่องดีๆ ไม่บอกพี่ชายสักคำ"

เซียวเช่อคำนับตอบ: "เถ้าแก่ซุนพูดเกิน

บทที่ 215 พิชิตใจด้วยเหล้าและอาหารของตระกูลเซียว

เถ้าแก่ซุนพูดไม่ออก...

เหล้าจี้เหรินต้องค่อยๆ ชิมถึงจะรู้รสชาติ เซียวเช่อช่างทำลายของดีจริงๆ!

แต่พอมองคนอื่นที่โต๊ะ นอกจากตัวเขาแล้ว ทุกคนดื่มหมดในคำเดียว

เถ้าแก่ซุนถึงกับพูดไม่ออกเลย แต่จำต้องเข้าเมืองตาหลิ่ว ก็ยกถ้วยดื่มหมดในคำเดียวเช่นกัน

ในใ

บทที่ 216 ธุรกิจของหลินหล่าวเอ๋อร์

ดวงตาของเถ้าแก่ซุนสว่างวาบขึ้นทันที เก้าอี้ตัวนี้นั่งสบายมาก ทั้งยังดูหรูหราภายนอก เขาสงสัยว่าตระกูลเซียวไปซื้อของดีๆ แบบนี้มาจากที่ไหน

ขณะที่เขากำลังคาดเดาอยู่ในใจ เซียวเช่อส่งแขกกลุ่มสุดท้ายเสร็จแล้วก็เดินมาอยู่เป็นเพื่อนเขา

เถ้าแก่ซุนตอนนี้มีคำถามมากมายที่อย