บทที่ 201 เฟอร์นิเจอร์ไม้ทำมือที่หาได้ยากแม้จะให้ราคาแพง

เธอคิดว่าอีกฝ่ายคงจะมองว่าเธอเป็นแค่สตรีชาวบ้านที่อ่านหนังสือไม่ออก การทำเช่นนี้ก็เพื่อทดสอบนิสัยใจคอของเถ้าแก่ส้งผู้นี้ก่อนที่จะตัดสินใจร่วมงานกันในระยะยาว

เถ้าแก่ส้งรู้สึกประหลาดใจมาก เขาคิดว่าที่อีกฝ่ายถามเพราะอ่านหนังสือไม่ออก ไม่คิดว่า

บทที่ 202 โซฟาตัวแรกถือกำเนิด

หลินเยว่เลี่ยงอยากได้โซฟาสำเร็จรูปตอนนี้เลย เธอจะได้นั่งพิงถักไหมพรมทุกวัน คิดแล้วก็รู้สึกสบาย

ดังนั้น เธอจึงรีบวิ่งกลับไปที่บ้านตระกูลเซียว ขอไม้บรรทัดจากเซียวหนิง แล้วกลับไปที่โรงงานช่างไม้ของพ่ออีกครั้ง

เธอวัดขนาดบนโซฟาและจดบันทึกด้วยดินสอถ่าน รอแค่พรุ่งนี้ไปซื้อ

บทที่ 203 หน้าตาเหมือนหนูขโมย ดูก็รู้ว่าไม่ได้มาดี

ห้องของพวกเขาแคบอยู่แล้ว พอวางโซฟายาวไว้ตรงนั้น ห้องก็เต็มไปหมด แม้แต่จะเข้าออกก็ต้องก้าวข้ามโซฟา...

หลินเยว่เลี่ยงรู้สึกอึ้งกับการกระทำของเซียวเช่อ แต่เห็นเขาชอบขนาดนั้น เธอก็ไม่รู้จะพูดอะไร ปล่อยให้เขาตื่นเต้นสักสองสามวันก่อนแล้วกัน!

เซียวเช่อ