บทที่ 182 จำนองเพื่อยืมเงิน

หวังซื่อตกตะลึง: "เยว่เลี่ยง เจ้าคิดว่าพ่อแม่เจ้าเป็นคนรวยหรือไง?"

"แม้จะได้เงินมากจากการฆ่าเสือ"

"แต่การซื้อภูเขาไม่ใช่เงินน้อยๆ พวกเราคงได้แค่ดูเท่านั้น"

หลินหยางเมื่อเห็นต้นไม้ผลมากมาย ความคิดก็เริ่มทำงาน: "แม่ พรุ่งนี้เป็นต้นไป บ้านเราทำขนมชานจาให้มากขึ้น ข้าคิดว่า

บทที่ 183 คิดการณ์ไกลจริงๆ

แม้ตอนเย็นจะไม่ได้ทำอาหาร แต่หลินเยว่เลี่ยงใช้แป้งทำขนมไหว้พระจันทร์หลากรสในโรงงานแปรรูปในฟาร์มตั้งแต่เช้า

ที่เพิ่งให้กู๋ห่ายไปก็เป็นเพียงส่วนเล็กๆ ของขนมไหว้พระจันทร์เหล่านี้

ที่มาของขนมไหว้พระจันทร์ก็อธิบายง่ายๆ ว่า: เซียวเช่อซื้อมาจากในเมือง...

ทุกคนก็ไม่สงสัยอะไร เพร

บทที่ 184 ทำลายความเชื่อเดิมๆ

เซียวเช่อรีบโบกมือ: "รบกวนท่านรองอำเภอบ่อย ของเล็กน้อยนี้ไม่ต้องเกรงใจ"

รองอำเภอชูนิ้วโป้งให้เซียวเช่อ: "เซียวเช่อ เจ้าช่างรู้ใจ"

"บอกมาเถอะ วันนี้มีธุระอะไร?"

เซียวเช่อบอกจุดประสงค์ที่มาตรงๆ

อาจเพราะตะกร้าผลไม้นี้ รองอำเภอวันนี้จึงกระตือรือร้นเป็นพิเศษ: "เรื่องง่า