บทที่ 169 เงินค่าซื้อภูเขากลับมาแล้ว

เหรินหย่งคิดว่าซานเตี้ยนตกลง จึงหัวเราะดังทันที: "ฮ่าๆๆ ซานเตี้ยนฉลาดจริงๆ ดี ข้าจะรอให้เจ้าให้หมาที่เหมือนเจ้าสักตัว"

"โฮ่งๆๆ... ผู้ชายโง่ ข้าต้องการให้เจ้าหาเมียให้ข้าก่อน"

หลินเยว่เลี่ยงทนไม่ไหวแล้ว ถูกคนกับหมาทำให้หัวเราะ: "ฮ่าๆ ซานเตี้ยน เจ้าห้ามซุกซน"

บทที่ 170 สร้างอาณาจักรให้ภรรยา

แต่เดิมหวังชิวเซิงคิดว่าตัวเองหิว ถึงได้รู้สึกว่าอาหารของบ้านตระกูลเซียวหอม แต่พอได้ชิมคำแรก ก็ไม่คิดแบบนั้นอีก

อาหารนี้อร่อยมากจริงๆ

เนื่องจากทุกคนต้องรีบกลับเมือง จึงไม่ได้ดื่มมาก หลังจากกินอิ่มดื่มพอใจแล้ว ก็เตรียมออกเดินทาง

เซียวเช่อตกลงกับเหรินหย่งว่า พรุ่งนี

บทที่ 171 ได้ภูเขามาแล้ว

เนื่องจากสภาพอากาศ วันนี้งานก่อสร้างบ้านหลังใหม่หยุดพัก หลิวหลินกินอาหารเช้าเสร็จก็เดินเตร่อยู่ในลานบ้านไม่มีอะไรทำ

หลินเยว่เลี่ยงนึกถึงเรื่องที่ปรึกษากับเซียวเช่อเมื่อคืน จึงถือโอกาสที่หลิวหลินอยู่พูดกับเขาตรงๆ

หลิวหลินขมวดคิ้วครุ่นคิด ผ่านไปครู่ใหญ่จึงพูดว่า: "แบบแปลนอ