บทที่ 114 พูดใหญ่โตจริง

แบบแปลนสองแผ่นวางราบบนโต๊ะ หลิวหลินหรี่ตา ทำท่าไม่ใส่ใจมองดู

แค่แวบเดียว เขาก็เลิกท่าทางไม่เอาไหนทันที กลายเป็นจริงจังในทันใด

เขาเงยหน้ามองทุกคน: "ใครเป็นคนวาดแบบแปลนนี้?"

ทุกคนมองหน้ากันไปมา ไม่มีใครตอบ

คราวนี้ หลิวหลินไม่ได้ถามต่อ แต่พิจารณาทุกรายละเอียดบนแบบแปลนอย่างล

บทที่ 115 ดีใจจนควบคุมตัวเองไม่อยู่

หลินเยว่เลี่ยงตอนนี้คุ้นเคยกับการมีชีวิตที่มีผู้ชายแล้ว ระมัดระวังน้อยลงมาก

ยังไงในห้องก็แสงสลัว นางก็ไม่เรื่องมาก ถอดเสื้อนอกล้างตัวเลย

เซียวเช่อถือโอกาสเข้าไปช่วย ผลลัพธ์สุดท้ายไม่ต้องคิดก็รู้...

วันรุ่งขึ้น สิ่งแรกที่หลินเยว่เลี่ยงทำเมื่อลืมตาคือเก็บเกี่ยวพื

บทที่ 116 เรื่องราวในอดีตของหลิวหลิน

หลินเยว่เลี่ยงกลับพูดอย่างกระตือรือร้น: "ถ้าลุงกู๋ชอบอาหารที่หนูทำ ก็มาทานได้ตลอด บ้านเรายินดีต้อนรับค่ะ"

"ฮ่าๆๆ ดี ลุงชอบที่หลานสะใภ้พูดแบบนี้" กู๋ห่ายหัวเราะจนตาหยี

เซียวเช่อ...

เมื่อกี้ยังเรียกสะใภ้ของต้าหลาง แต่ตอนนี้กลายเป็นหลานสะใภ้ซะแล้ว ผู้ใหญ่บ้านเปล