บทที่ 7 คุณนี่มันช่างน่ารังเกียจจริง ๆ

“ฉันจะแต่งงานกับลิลลี่” โซโลเอ่ยปาก

ขนตายาว ๆ ของลูกโซ่สั่นเล็กน้อย “อ้อ ยินดีด้วยค่ะ”

“เธอต้องการเงินเท่าไร?” โซโลรู้สึกโมโหมาก เขาก็ไม่รู้ว่าทำไมตัวเองถึงได้พูดแบบนั้นออกไป

“ทำไมต้องให้เงินฉันด้วยล่ะ คุณก็ไม่ได้นอนกับฉันแล้วนี่ ถ้าฉันต้องการเงิน เดี๋ย

บทที่ 8 โหดเหี้ยมจนเธอรู้สึกหนาวสั่นไปหมด

โซโลเดินพรวดพราดออกมา เขานั่งลงบนรถของตัวเองอย่างหงุดหงิด แล้วทุบพวงมาลัยแรง ๆ เสียงแหลมของแตรรถดังขึ้นในบริเวณที่เงียบสงบจนมีความรู้สึกว่าแสบหูมากกว่าปกติ

แววตาที่ลูกโซ่ใช้มองเขาเมื่อสักครู่นี้ราวกับเป็นเสี้ยนหนามที่กำลังทิ่มแทงอยู่ในหัวใจของเขา ทำให้เข

บทที่ 9 รอฉันกลับมาก่อนค่อยคิดบัญชีกับเธอ

“ลูกโซ่!” โซโลสบถคำออกมาแล้วลุกขึ้นสวมใส่เสื้อผ้าอย่างรวดเร็ว เมื่อเขาสวมใส่ชุดให้ลูกโซ่เสร็จเรียบร้อยแล้ว เขาก็อุ้มเธอออกไปที่รถ

ลูกโซ่พิงไปกับเบาะรถอย่างสงบ ลมหายใจของเธอแผ่วเบา…

ใบหน้าน้อย ๆ เท่าฝ่ามือของเธอขาวซีด ดูไม่มีเลือดลมเลยแม้แต่น้อย

“ให้ต