บทที่ 46 ไปตายซะ

ตอนที่โซโลและลูกโซ่พักในโรงพยาบาล คุณหญิงเคยมาแค่ครั้งเดียว พอรู้ว่าเขาเป็นมะเร็งก็ไม่ได้มาอีกเลย

โซโลก็ไม่ได้ถามเขาอีก

ลูกโซ่เป็นห่วงโซโล เธอรู้ว่าจริงๆโซโลแคร์คุณหญิงมาก

ตอนโซโลถูกแจ้งว่าฝืนฟูแล้วคุณหญิงถึงปรากฏตัวขึ้น

“โซโล ดีมากเลย เธอหายก็ดีแล้ว”คุณหญิงน้ำตาไหล

โซ

บทที่ 47 ฉันไม่ให้โอกายนายหรอก

ทุกคนคาดไม่ถึงว่าคุณหญิงจะพุ่งไปกะทันกันแบบนี้ ลูกโซ่ถอยทันทีจนเอวไปพุ่งชนขอบโต๊ะ ท้องนั้นเจ็บแน่นขึ้นมา

เจมส์รีบให้คนมาควบคุมตัวเธอไว้ แต่ลูกโซ่เจ็บคนยืดตัวไม่ขึ้น ถูกหมอเข็นเข้าห้องทันที

โซโลเหงื่อแตก

“คุณโซโล คุณผู้หญิงต้องไม่เป็นไรแน่นอน”ลีรีบปลอบขึ้นมา

ถ

บทที่ 48 เราจะสุขไปด้วยกัน

โซโลยิ้มเบาๆ ตอนนี้เขาไม่มีอะไรต้องกังวลแล้ว เพียงรอกุลน้อยออกโรงพยาบาลได้ ทั้งครอบครัวก็คบแล้ว

โซโลกลับไปที่ห้องอีกครั้ง ในห้องโล่ง ลูกโซ่ไปดูกุลน้อย ลูกชายเธอตั้งชื่อว่าสาคร พยาบาลได้นำสาครไปอาบน้ำแล้ว โซโลได้จ้างครูทารก และตอนนี้สาครก็อยู่กับครู

โซโลนั่งรอเธอที่ห้