บทที่ 43

ฉัน ท้องแล้ว

หนึ่งอาทิตย์ผ่านไป

ลูกโซ่เอาหลอดวัดท้องออกมาเห็นเป็นสองขีด

สายตาเธอเต็มไปด้วยความสุข เธอสามารถออกจากโซโลได้แล้ว

แต่ในใจพลางมีความไม่อยากจากบ้าง

ลูกโซ่ใช้แรงกดความไม่อยากจากนั้นลงไป ตอนที่เธอมาไม่มีอะไรเลย ตอนนี้ก็ไม่ต้องการอะไร ไปเลยง่ายๆ

จะบอกโซโลก่อนไหม

ลูกโ

บทที่ 44

บทที่ 44 ฉันขอร้องเธอแล้ว อยู่เป็นคืนสุดท้ายนะ

เจมส์จ้องตั๋วของอีกสองวัน

ลูกโซ่ปิดทุกการแชทติดต่อของตัวเองไป เธอไม่อยากเจอใครทั้งนั้นไม่อยากให้ใครหาเธอ โดยเฉพาะโซโล

ลูกโซ่ไม่รู้ว่าทำไมคืนนั้นที่โซโลนอนแล้วตื่นเลย เป็นลีที่ไม่เจอเขาตอนเช้าเลยพุ่งเข้าไป แล้วส่งเขาเข้าโรงบาล

หมอบอกก

บทที่ 45

ลูกโซ่ท้องได้เจ็ดเดือนแล้ว

ลูกโซ่อุ้มกุลน้อยแล้วร้องไห้วิ่งออกไปสนามบิน

เธอทำอะไรไปบ้าง โซโลจะเอาชีวิตให้เธอจริงๆ เธอไม่เอาชีวิตของเขา

เจมส์ยืนมองเธอหายจากไป เขารู้ว่าเธอไม่มีวันกลับมาข้างเขาแล้ว...

ณ คอดโด

โซโลนั่งอยู่ใต้ต้นไม้อย่างเงียบๆคนเดียว

ดอกไม้เยอบีร่าตอนนี้เป็นช่วงที