บทที่ 16

ในตอนนั้นแม่ไม่มีทางเลือกจริง ๆ

“โซโล!” คุณหญิงไม่ทันได้สนใจลิลลี่รีบเดินตามเขาออกมา

โซโลเดินออกไปถึงหน้าประตูคฤหาสน์แล้ว เขาถูกคุณหญิงเข้ามากอดแขนเอาไว้

“โซโล ฟังแม่พูดก่อนลูก”

“พูดอะไรครับ? พูดว่าคุณหญิงแม่วางแผนให้ผมเกลียดลูกโซ่มาตลอดอย่างนั้นเหรอครับ? พูดว่าคุณหญิงแม่ไม่สนใจว่

บทที่ 17

คุณโซโล คุณสบายดีไหม?

โซโลยืนอยู่ในห้อง รอบ ๆ ห้องทั้งสี่ด้านเป็นสีขาวสะอาดตา

ลูกโซ่ชอบการตกแต่งสไตล์ง่าย ๆ แบบนี้มาก พวกเขาไม่ได้ถ่ายภาพพรีเวดดิ้งด้วยกัน ลูกโซ่เคยลองถามเขาแล้ว แต่ในตอนนั้นเขาตอบไปอย่างไร้เยื่อใยว่า เธอคู่ควรเหรอ?

โซโลพ่นลมหายใจออกมาอย่างยากลำบาก

ไม่คู่ควร เขาเอง

บทที่ 18

ลูกโซ่ไม่สนใจคำพูดของคนอื่น

แล้วข้าวต้มก็เดือดอย่างรวดเร็ว

โซโลตักมาครึ่งชามแล้วถือมากินบนโซฟา

ลูกโซ่ก็กินข้าวต้มของเธอตรงนี้เช่นกัน

เขาเอาช้อนคนเบา ๆ ไม่มีรสชาติอะไรเลย จืดสนิท

โซโลกินข้าวต้มคำโต ๆ จนหมด ดวงตาของเขาแดงก่ำ ลูกโซ่กินแบบนี้ตลอดเจ็ดวัน นี่เขาเพิ่งกินเพียงแค่มื้อเดี