บทที่ 12

เดี๋ยวฉันจะกลับมาช่วยเธอ

“คุณหญิงแม่จะมาทำไมครับ รีบกลับไป” โซโลพูดพลางขมวดคิ้ว

“ไม่ได้ลูก แม่กลับไปไม่ได้ เรื่องตอนนั้นแม่ก็รู้สึกผิดกับหนูลิลลี่มากพออยู่แล้ว ถ้าแม่ยืนกรานที่จะปฏิเสธพ่อของลูกไป ลูกก็คงไม่ต้องไปแต่งงานกับลูกโซ่หรอก แล้วลูกกับหนูลิลลี่ก็คงไม่ต้องมาเป็นอย่างทุกวันนี้”

บทที่ 13

โซโล คุณมันคือขยะ

ลูกโซ่จ้องมองโซโล สีหน้าของเธอซีดมากเสียจนใจเขาแทบสลาย

“โซโล คุณจะเอาฉันไปแลกกับเธอ คุณรู้ไหมว่าจะเกิดอะไรขึ้นหลังจากนี้?”

น้ำตาค่อย ๆ หยดลงมาจากกรอบดวงตาของลูกโซ่อย่างช้า ๆ ราวกับว่ากำลังหยดกระแทกลงบนหัวใจของโซโลทีละหยด ๆ อย่างรุนแรง

“ลูกโซ่ ฉันจะกลับมาแน่นอน!”

บทที่ 14

จริง ๆ แล้วเขาไม่ถูกชะตากับลูกโซ่

“ลูกโซ่!”

“หัวหน้า!”

จากนั้นก็มีเสียงร้องตกใจดังขึ้นตามมา

โซโลมองเห็นธามกระโดดตามลงไปต่อหน้าต่อตา

“รีบเรียกมนุษย์กบมา เร็วเข้า!” เจ้าหน้าที่ตำรวจติดต่อเรียกกำลังเสริมมาช่วย

โซโลตามขึ้นไป ในจุดที่ลูกโซ่ยืนอยู่เมื่อสักครู่นี้มีสร้อยเส้นหนึ่งตกอย