ตอน 10
รอยรักแรงแค้น
บทที่ 10 ความสุขของเขาคือการเหยียบย่ำเธอ
ลูกโซ่กัดริมฝีปากแน่น เธอสบตากับแววตาที่เลือดเย็นของโซโล
“ฉันมองเธอต่ำไปจริง ๆ” โซโลค่อย ๆ ย่อตัวลงมาแล้วนั่งยองลงไปข้าง ๆ ลูกโซ่ เขาค่อย ๆ ยื่นมือเข้าไปใกล้ลูกโซ่ทีละนิด ๆ ทำให้ลูกโซ่ถึงกับถอยหลังหนีตามสัญชาตญาณ
“กลัวฉันเหรอ?”
ขนตาของลูกโซ่กระตุกเล็ก
ตอน 11
บทที่ 11 โซโล ฉันไม่ไป
“ตอนนี้โซโลเอาความผิดที่ทำให้ลิลลี่แท้งไปโยนให้เธอ เขารับปากกับลิลลี่แล้วว่ารอให้เธอท้อง เขาก็จะไม่แตะต้องเธออีก เธอก็อยู่ที่นี่แล้วตั้งท้องให้ฉัน ดูแลบำรุงให้ดี พอคลอดออกมาแล้วเธอก็ไสหัวไปซะ!” คุณหญิงพูดอย่างดุดัน ไม่เหลือความเป็นผู้ดีเอาไว้เลยแม้แต่น้อย แววตาของเธอเต็มไปด้
ตอน 12
บทที่ 12 เดี๋ยวฉันจะกลับมาช่วยเธอ
“คุณหญิงแม่จะมาทำไมครับ รีบกลับไป” โซโลพูดพลางขมวดคิ้ว
“ไม่ได้ลูก แม่กลับไปไม่ได้ เรื่องตอนนั้นแม่ก็รู้สึกผิดกับหนูลิลลี่มากพออยู่แล้ว ถ้าแม่ยืนกรานที่จะปฏิเสธพ่อของลูกไป ลูกก็คงไม่ต้องไปแต่งงานกับลูกโซ่หรอก แล้วลูกกับหนูลิลลี่ก็คงไม่ต้องมาเป็นอย่างทุกวันนี้” น้