บทที่27 หย่ากันเถอะ

เมื่ออัญญาลงจากรถ เวลาก็ผ่านเลยไปกว่าครึ่งชั่วโมงแล้ว

หลังจากที่อัญญาลงจากรถ เธอใช้กระจกอันเล็กของเธอส่งดูสีหน้าตัวเองตลอดเวลา ริมฝีปากแดงของเธอดูไม่ได้อีกแล้ว คนฉลาดแค่ดูก็รู้แล้วว่าเกิดอะไรขึ้น แบบนี้เธอยังจะไปพบใครได้อีก?

ภาสกรรู้ตัวว่าตนเองเล่นแรงไปหน่อย แต่เขา

บทที่28 หวาดหวั่น

สุดท้ายอัญญาก็จากมา

เดิมทีภาสกรคิดว่าจะขับรถไปส่งเธอ แต่เมื่ออัญญาได้ยินว่าเขาจะไปส่งเธอเอง เธอยอมเดินดีกว่าจะนั่งรถไปกับเขา

ภาสกรหมดหนทาง ทำได้เพียงให้คนขับรถเป็นคนไปส่งเธอกลับ

ภาสกรไม่วางใจ เขายังคงกล่าวขอโทษเธออยู่อย่างนั้น เขาไม่สามารถจะปล่อยให้เธอคิดเพ้อเจ

บทที่29 ที่รัก ผมผิดไปแล้ว

อัญญาตรงไปที่ห้องของเธอทันทีที่กลับถึงบ้าน และทำการขังตัวเองไว้

เมื่อเธอกลับถึงบ้านพ่อและแม่ของอัญญาไม่อยู่บ้าน มีเพียงสาวใช้เท่านั้น

โทรศัพท์มือถือดังไม่หยุด หลังจากที่ได้เห็นว่าเป็นสายเรียกเข้าจากภาสกร เธอกดวางสายครั้งแล้วครั้งเล่า เธอวุ่นวายใจจนบล็อกเบอร์