บทที่ 37 ไม่อยากให้นายเสียใจทีหลัง

ความเย็นที่แผลทำให้ปวดเส้นประสาท ของเหลวสีแดงสดไหลอาบไปทั่วอย่างรวดเร็ว ความรู้สึกเย็นชาเริ่มร้อนขึ้น จากนั้นก็ตามมาด้วยความเจ็บปวด… …

เธอนอนอยู่บนเตียง มองของเหลวสีแดงที่ค่อยไหลไปรอบๆ รู้สึกว่าทั่วร่างกายไม่มีแรง ไม่รู้แล้วว่าความเจ็บเป็นยังไง เพราะตอนนี้

บทที่ 38 เมื่อกี้นี้คุณบอกว่าใครตายนะ

“คุณหมายถึงคนไข้เมื่อกี้เพิ่งตายไปแล้วหรอ?”

“ใช่ ถึงยังไงเธอก็มีชีวิตอยู่ได้อีกไม่นานแล้ว แต่อย่างน้อยก็ไม่ควรมาตายอย่างทรมานแบบนี้เลย”

“ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าผู้ชายคนไหน ถึงได้น่ากลัวขนาดนั้น คุณไม่เห็นช่วงล่างของคนไข้คนนั้น มีเลือดอาบเต็มไปหมด แม

บทที่ 39 คุณเป็นคนฆ่าเขา

ฮันอี้ฟังที่แพทย์เจ้าของไข้พูด ชั่วขณะนั้น ความรู้สึกเศร้าค่อยๆแพร่กระจายจากก้นบึ้งของหัวใจ เช่นเดียวกับการกระจายตัวของสารที่เคยทดลองทำเคมี หยดหมึกลงไปในน้ำบริสุทธิ์ที่ไม่มีสี จากนั้นน้ำก็ค่อยๆค่อยๆ กลายเป็นสีดำ

“ไม่ต้องพูดแล้ว ไม่ต้องพูดแล้ว... ...”

เขาขยับริ