ตอน 36
ขอโทษ และขอบคุณนะ
บทที่ 36 ล้มลง
มองเยนลี่ซูบิดตัวด้วยความเจ็บปวดอยู่บนเตียง เธอขยับริมฝีปาก เสียงเบามาก แต่เต็มไปด้วยความอิจฉา: “เยนลี่ซูทำไมไปแล้ว ยังกลับมาอีก?มาจนถึงตอนนี้แล้วเธอยังไม่ยอมปล่อยมืออีก? เธอจะยุ่งกับพี่ฮันอี้ไปจนถึงเมื่อไหร่?!”
“อืม... ...”
เยนลี่ซูอยากจะพูด แต่ทันทีที่อ้าปาก นอกจากเสี
ตอน 37
บทที่ 37 ไม่อยากให้นายเสียใจทีหลัง
ความเย็นที่แผลทำให้ปวดเส้นประสาท ของเหลวสีแดงสดไหลอาบไปทั่วอย่างรวดเร็ว ความรู้สึกเย็นชาเริ่มร้อนขึ้น จากนั้นก็ตามมาด้วยความเจ็บปวด… …
เธอนอนอยู่บนเตียง มองของเหลวสีแดงที่ค่อยไหลไปรอบๆ รู้สึกว่าทั่วร่างกายไม่มีแรง ไม่รู้แล้วว่าความเจ็บเป็นยังไง เพราะตอนนี้
ตอน 38
บทที่ 38 เมื่อกี้นี้คุณบอกว่าใครตายนะ
“คุณหมายถึงคนไข้เมื่อกี้เพิ่งตายไปแล้วหรอ?”
“ใช่ ถึงยังไงเธอก็มีชีวิตอยู่ได้อีกไม่นานแล้ว แต่อย่างน้อยก็ไม่ควรมาตายอย่างทรมานแบบนี้เลย”
“ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าผู้ชายคนไหน ถึงได้น่ากลัวขนาดนั้น คุณไม่เห็นช่วงล่างของคนไข้คนนั้น มีเลือดอาบเต็มไปหมด แม