บทที่ 34 จะแกล้งบริสุทธิ์ไปทำไม

ไม่รู้ว่าหลับไปนานแค่ไหน เยนลี่ซูรู้สึกได้ว่าถูกจ้องมองด้วยสายตาที่เย็นชา สายตาที่แหลมคมนั้นทำให้เธอรู้สึกหนาวเย็น และขนทุกเส้นบนผิวเธอก็ตั้งขึ้นมา

ทันใดนั้น เธอก็ลืมตาขึ้นมา และสบเข้ากับดวงตาสีแดงก่ำของฮันอี้

กลิ่นเหล้าที่เหม็นหึ่ง ลอยผ่านเข้าไปในจมูกข

บทที่ 35ฮันอี้ ฉันเกลียดคุณ

ฮันอี้ลากขาข้างหนึ่งของเยนลี่ซูแล้วลากเธอมาตรงหน้าของตัวเอง ขณะที่คร่อมร่างเธออยู่ อ้าปากแล้วครอบคลุมติ่งหูของเธอ

การกระทำของเขาหยาบคายมาก จากใบหูไปถึงหน้าอก ทุกที่ที่ถูกริมฝีปากของเขาสัมผัส ทั้งเจ็บปวดและแสบร้อน เพราะเขาไม่ได้ใช้ริมฝีปากสัมผัส แต่เขาใช้ฟันกัด

บทที่ 36 ล้มลง

มองเยนลี่ซูบิดตัวด้วยความเจ็บปวดอยู่บนเตียง เธอขยับริมฝีปาก เสียงเบามาก แต่เต็มไปด้วยความอิจฉา: “เยนลี่ซูทำไมไปแล้ว ยังกลับมาอีก?มาจนถึงตอนนี้แล้วเธอยังไม่ยอมปล่อยมืออีก? เธอจะยุ่งกับพี่ฮันอี้ไปจนถึงเมื่อไหร่?!”

“อืม... ...”

เยนลี่ซูอยากจะพูด แต่ทันทีที่อ้าปาก นอกจากเสี