บทที่ 14 คุณมีสิทธิ์อะไรกล่าวหาฉัน

เยนลี่ซู ยืนอยู่หน้าบันไดด้านบน มองดูซุนลู่ซินและแม่เขาที่มัวยุ่งอย่างไม่รู้สึกเหน็ดเหนื่อย และใบหน้าพวกเขาที่แดงระเรื่อนั้น ผิดกับใบหน้าของเธอที่ดูซีดขาวราวกับไม่มีเลือดเดินอย่างไรอย่างนั้น

อาการปวดศีรษะและความเหนื่อยล้าจากการตั้งท้อง ทำให้ร่างกายเธอแปรปร

บทที่ 15 คาดไม่ถึงว่าจะเป็นเขา

"ฉันแต่งงานกับฮันอี้มาห้าปีแล้ว ตามกฎหมาย ฉันเป็นภรรยาของเขา และฉันสามารถเข้านอนกับเขาได้อย่างเปิดเผย แต่ลูกสาวของคุณ ตามกฎหมายแล้ว ไม่มีความสัมพันธ์อะไรทางสายเลือดกับฮันอี้เลย"

เนื่องจากความตกใจและหวาดกลัว ดวงตาของหลินซูเจินจึงโค้งมนเล็กน้อย ริมฝีปากที่เคยช่า

บทที่ 16 นายไม่มีคุณสมบัติพอ

"ที่จริง ที่ฉันกลับมาครั้งนี้นอกจากจะมาทำงานร่วมกับประธานฮันแล้วยังมีอีกเรื่องที่สำคัญมากกว่าที่ต้องทำ"

เซียวอีเฉินนั่งอยู่ตรงข้ามกับฮันอี้และยิ้มขึ้นเบาๆ: "ฉันอยากพาคนๆหนึ่งไปอยู่ในที่ๆแสนไกล ประธานฮันอยากรู้ไหมว่าคนนั้นเป็นใคร?"

ฮันอี้ส่งยิ้มเบาๆกลับไป: