บทที่ 13 ไร้ยางอาย

ฮันอี้ จากที่ตกใจอยู่แล้วก็ต้องตกตะลึงขึ้นอีกรอบ ก่อนจะสงบลง และไม่คาดคิดว่าเขานั้นไม่มีความรู้สึกรังเกียจหรือสะอิดสะเอียนเลย

ทำไมถึงไม่มีความรู้สึกรังเกียจหรือสะอิดสะเอียนพวกนี้เลย?

"ฮันอี้ รีบไปดูลู่ซินก่อนเถอะ......"

ไม่รอให้ฮันอี้ได้คิดอะไรมาก หลินซูเจินก็

บทที่ 14 คุณมีสิทธิ์อะไรกล่าวหาฉัน

เยนลี่ซู ยืนอยู่หน้าบันไดด้านบน มองดูซุนลู่ซินและแม่เขาที่มัวยุ่งอย่างไม่รู้สึกเหน็ดเหนื่อย และใบหน้าพวกเขาที่แดงระเรื่อนั้น ผิดกับใบหน้าของเธอที่ดูซีดขาวราวกับไม่มีเลือดเดินอย่างไรอย่างนั้น

อาการปวดศีรษะและความเหนื่อยล้าจากการตั้งท้อง ทำให้ร่างกายเธอแปรปร

บทที่ 15 คาดไม่ถึงว่าจะเป็นเขา

"ฉันแต่งงานกับฮันอี้มาห้าปีแล้ว ตามกฎหมาย ฉันเป็นภรรยาของเขา และฉันสามารถเข้านอนกับเขาได้อย่างเปิดเผย แต่ลูกสาวของคุณ ตามกฎหมายแล้ว ไม่มีความสัมพันธ์อะไรทางสายเลือดกับฮันอี้เลย"

เนื่องจากความตกใจและหวาดกลัว ดวงตาของหลินซูเจินจึงโค้งมนเล็กน้อย ริมฝีปากที่เคยช่า