ตอน 23
ขออย่าพบอีก
บทที่ 23 หลายวันไม่พานพบ
เมื่อสิ้นคำพูดของมู่หลิงนางถึงจะเพิ่งสังเกตเห็นว่าเพ้ยหยู่นั้นชวมชุดออกศึกเหน็บกระบีไว้ที่เอวสวมผ้าคลุมสีแดงแผ่ลักษณะองอาจห้าวหาญออกมา
ไม่ต้องรอให้เพ้ยหยู่ได้ออกปากพูดมู่หลิงก็เงยหน้าขึ้นมองเขา
ใบหน้าหล่อมีสีหน้าไร้เรี่ยวแรง ดวงตาสวยทั้งสองข้างดูเหมือนว่าจะ
ตอน 24
บทที่ 24 ขับไล่มู่หลิง
เพ้ยหยู่ผลักมู่หลิงออกไปจากตำหนัก มู่หลิงชนเข้ากับราวบันไดและล้มลงบนพื้นอย่างแรง
เลือดไหลออกมาจากกระโปรงหยดลงบนพื้น มู่หลิงตะโกนร้องเสียงหลงด้วยความกลัว “ท่านอ๋อง เลือด ในท้องของข้าก็เป็นลูกของท่าน มู๋ชิงตายไปแล้ว!”
เพ้ยหยู่อดหลับอดนอนมาหลายวันหลายคืน ดวงตาแด
ตอน 25
บทที่ 25 มุ่งหน้าด่านชายแดน
ณ ด่านชายแดน
เล่ยหวูเหินถูกเฆี่ยนมากกว่าสิบครั้ง ทุกครั้งที่เหมือนใกล้จะตาย เพ้ยหยู่เรียกแพทย์ทหารมารักษาให้เขาได้มีลมหายใจเพื่ออยู่ต่อ
เกรงว่าถึงขีดจำกัดแล้ว เล่ยหวูเหินก็ยังไม่ยอมพูดถึงมู่ชิงเลยสักครั้ง
แพทย์ทหารแจ้งรายงาน “ท่านอ๋อง ถ้ายังเฆี่ยนต่อ