บทที่ 91 ขายเงิน

หลิวลี่เซี่ยรู้สึกกระวนกระวายใจ คิดอยู่ตลอดว่าถ้าร้านขายยาไม่รับซื้อหรือไม่ยอมรับว่านี่คือสมุนไพร จะต้องพูดอย่างไร ยิ่งคิดก็ยิ่งหาทางออกไม่ได้ จนสุดท้ายรำคาญ ก็เลยคิดว่าช่างมันเถอะ ถ้าไม่ได้ก็แค่แกล้งทำเป็นจำผิด

พอคิดได้แบบนี้ ตาของหลิวลี่เซี่ยก็เป็นประกาย รู้สึกว่าวิธีนี้น่าจะได

บทที่ 92 ผลไม้บนภูเขา

โจวซื่อพยักหน้า ก็ดี นางต้องไปจัดการสวนผักที่ช่วงนี้รกเลอะเทอะไปหมด

หลิวชิงซานไปดูไส้เดือนของเขา ตอนนี้บ้านมีไก่หกสิบกว่าตัวแล้ว ไก่รุ่นแรกอาจเพราะกินแต่ไส้เดือน จึงโตเร็วมาก ตอนนี้ออกไข่แล้ว หลิวชิงซานเก็บไข่ได้วันละเจ็ดแปดฟอง บางวันได้สิบกว่าฟอง

หลังจากมีไข่ บ้านถึงได้มีร

บทที่ 93 เกาลัด (1)

ดังนั้นตอนที่เจอต้นผลไม้พวกนี้ในภูเขา ความรู้สึกตอนนั้นของเธอ แทบจะลอยได้เลย พวกนี้พอกินถึงปีหน้าไหมนะ?

โจวซื่อเห็นลูกๆ กินอย่างมีความสุข ยิ้มพูดกับหลิวต้าจู้: "เจ้าขึ้นไปเถอะ พวกเราคอยดูข้างล่าง"

หลิวต้าจู้พยักหน้า เคี้ยวเกาลัดในปากจนหมด ไม่กี่ทีก็ปีนขึ้นต้นไม้ รับไม้ที่โจวซ