บทที่ 73 เริ่มทำไร่

โจวซื่อกับหลิวต้าจู้ก็กินมากเหมือนกัน แต่ก่อนกินแบบนี้มาตลอดหลายปี ก็ไม่เคยรู้สึกอะไร แต่ตอนนี้ได้กินของดีๆ กลับไม่ชินกับอาหารจืดชืด คนเริ่มจะเรื่องมากขึ้นแล้ว

กินเสร็จ โจวซื่อไปเก็บล้างชามตะเกียบ หลิวต้าจู้ไปเหลาไม้สองท่อนที่เอากลับมา ตั้งใจจะทำด้ามจอบ ทำเสร็จก็จะขุดดินปลูกผั

บทที่ 74 ซื้อวัว

ไม่เพียงแต่ที่ดินตรงนี้อุดมสมบูรณ์ ล้วนเป็นที่ดินดี อาจเป็นเพราะอยู่ใกล้แม่น้ำ หลิวต้าจู้ที่ลากไถอยู่ข้างหน้าก็ไม่ได้ใช้แรงมากนัก ดินที่ไถขึ้นมากลับเป็นสีดำ หลิวต้าจู้ไม่เคยเห็นนาดินดำมาก่อน

เขาตื่นเต้นย่อตัวลงกอบดินขึ้นมากำหนึ่ง พูดอย่างดีใจว่า "นี่คือดินดำนะ เป็นที่นาชั้นดี"

ส

บทที่ 75 เป็นที่ฮือฮา

หลิวลี่เซี่ยถามว่า "งั้นมันโตเต็มที่แล้วหรือยัง? ตอนนี้ไถนาได้ไหม?"

คนขายทนไม่ไหว โมโหพูดว่า "พวกเจ้ามาซื้อวัวจริงหรือ? ก่อนซื้อไม่ศึกษาวิธีดูวัวก่อนเลยหรือ? สามปีโตเต็มที่แล้ว ไถนาได้ ซื้อกลับไปอย่างน้อยยังทำงานให้บ้านเจ้าได้อีกสิบกว่าปี!"

ตาหลิวลี่เซี่ยเป็นประกาย "ราคาเท่