บทที่ 58 ฝนตก

หลิวลี่เซี่ยไม่มีความทรงจำ ไม่รู้ว่าควรทักทายอย่างไรดี ได้แต่ส่งยิ้มประจำตัว ถือว่าเป็นการทักทายพวกเขาแล้ว

ฝั่งตรงข้าม โจวเสี่ยวอวี่ตาโตด้วยความแปลกใจ เหมือนเห็นผี

ตั้งแต่เด็กจนโต น้องสาวลูกพี่ลูกน้องคนนี้ไม่เคยเล่นกับพวกเขาเลย แม้แต่พูดคุยหัวเราะก็มีน้อย ตอนแรกเธอยังชวนเล่นด้วย แต

บทที่ 59 น้ำท่วม

โจวซื่อเห็นโดยบังเอิญ เงียบไปครู่หนึ่ง แล้วทำตามลูกสาวเอาของมีค่าในบ้านมาห่อไว้ ก็มีแค่เงิน ผ้าที่เหลือจากตัดเสื้อผ้าผ้าห่ม เสื้อผ้า รองเท้าอะไรพวกนี้

เด็กเล็กสองคนเห็นพี่สาวกับแม่เก็บของ ก็เงียบๆ เก็บของที่ตัวเองหวงไว้

ถูกหลิวลี่เซี่ยจัดการแบบนี้ ทั้งครอบครัวก็เลยเก็บของมีค่าใน

บทที่ 60 ถ้ำ

"บนเขามีคนเยอะหรือ? คนในหมู่บ้านหนีออกมาหมดแล้วหรือ?"

"ไม่รู้สิ มีแค่ไม่กี่ครอบครัว ที่เหลือก็ไม่รู้ บางคนอาจจะยังไม่ได้ออกมา บางคนอาจจะไปยอดเขาอื่นแล้วมั้ง"

หลิวต้าจู้ถามอย่างสงสัย "แล้วทำไมเธอถึงอยู่ข้างหลังล่ะ?"

หลิวเหล่าเถียน "เฮ้อ ก็ข้าไม่ได้เอาข้าวมาไงล่ะ ทั้งครอบครัวอยู่บนเข