บทที่ 495 ท่าเรือสร้างเสร็จแล้ว

นายอำเภอขำ "เธอยังจะอิจฉา? เธอลืมไปหรือว่ามีส่วนแบ่ง 20 เปอร์เซ็นต์ในนั้น"

พูดจบก็ปิดบัญชีดังแป๊ะ ลุกขึ้นเดินไปห้องหนังสือ

"เอ๊ะ จะไปไหน ดึกขนาดนี้แล้ว ไม่นอนหรือ?"

นายอำเภอไม่หันหลัง โบกมือพูด "ฉันต้องรีบสร้างท่าเรือให้เสร็จ เด็กคนนี้เร็วเกินไป ตอนที่ของพวกนี้แพ

บทที่ 496 ของขวัญที่ทิ้งไว้

หลิวลี่เซี่ยหัวเราะ "พ่อ นายอำเภอชินคงไม่ได้เป็นนายอำเภออีกแล้ว เขาน่าจะได้เลื่อนตำแหน่ง"

ทุกคนคิดว่าเรื่องนี้คงต้องรอถึงปีหน้า

แต่ใครจะรู้ว่าสองเดือนต่อมา นายอำเภอชินก็ถูกเรียกตัวกลับเมืองหลวง นายอำเภอคนใหม่ยังไม่มา นายอำเภอก็พาภรรยาและลูกไปก่อน ส่วนข้าวของและคนรับใ

บทที่ 497 แต่งงานแล้ว

หลิวต้าจู้วางลงอย่างไม่ใส่ใจ "แพง? จะแพงได้แค่ไหน? ร้อยตำลึง? ฉันก็จ่ายได้นี่"

หลิวลี่เซี่ยขู่เขา "พ่อ ร้อยตำลึงไม่มีทางได้ของแบบนี้หรอก พ่อคิดมากไปแล้ว"

หลิวต้าจู้กำลังจะยิ้ม "ฉันก็ว่า......"

"คงมีค่าเท่ากับที่ดินทั้งหมดของบ้านเราได้มั้ง"

หลิวต้าจู้...... มองกำไลสองวงอย่