บทที่ 492 ไปเมืองหลวง

หลิวลี่เซี่ยพยักหน้า นี่แหละที่ว่าทำไมตระกูลยากจนถึงยากที่จะมีลูกที่ได้ดี

ตระกูลยากจนยังยาก พวกเขาที่เป็นสามัญชนยิ่งร้อยปีก็ยากจะมีสักคน

จัดการงานในมือเสร็จ เธอก็จะเตรียมตัวไปดูร้านในเมืองหลวง

คราวนี้จ้าวเฉิงไปด้วย

ปีที่แล้วเขาได้ขยายร้านไปที่เมืองหลวงแล้ว มีเขาอยู่ด้วย เ

บทที่ 493 จัดการทุกอย่างเรียบร้อย

หลิวต้าจู้ได้ยินแล้วคิดว่าวิธีนี้ดี "ใช่ๆๆ พูดถูก แค่บอกเจ้าของร้านของเธอก็พอ พวกเขาอยู่ที่นี่ตลอด ต้องรู้ดีกว่าพวกเรา"

จ้าวเฉิงพยักหน้า "ได้ ฉันจะไปบอกเขา งั้นพรุ่งนี้เรากลับกัน?"

หลิวลี่เซี่ยพูด "อืม ฉันต้องซื้อของฝากกลับไปด้วย"

ทุกคนซื้อของฝาก วันรุ่งขึ้นก็ร

บทที่ 494 รายได้เป็นทองวันละถัง?

ได้รับคำชมจากจ้าวเฉิง หลิวลี่เซี่ยดีใจกว่าได้รับคำชมจากพ่อมาก เพราะเขาเห็นโลกมามาก เขาบอกว่าสวยก็ต้องสวยจริงๆ

หลิวต้าจู้มองแล้วมองอีก อดไม่ได้ที่จะมอบงานให้หลิวลี่เซี่ย "ลูก คราวหน้าบ้านเราสร้างบ้านหลังใหญ่ ข้างในจัดวางแบบนี้ได้ไหม?

ฉันว่าเราไม่ต้องหาช่างผู้เชี่ย