บทที่ 488 ร่วมหุ้นกัน

นายหญิงพูด: "ไม่รู้ว่าเด็กคนนั้นเอาเครื่องปรุงแบบนี้มาจากไหน ดูภายนอกสีแดงสดสวยงาม ไม่คิดว่ากินเข้าไปจะเหมือนประทัด แสบคอมาก"

"ถ้าแสบคอก็อย่ากินเลย เด็กคนนี้ก็จริงๆ อะไรก็ส่งมาที่นี่ ไม่บอกวิธีกินด้วย"

"ไม่ได้ ฉันต้องกินอีก"

ชินหวยหยวนขมวดคิ้ว "งั้นฉันก็ลองด้วย"

เขาไม่รู้

บทที่ 489 แต่งงานแล้ว

หลังจากร้านในเมืองผิงเจียงตั้งมั่นแล้ว หลิวลี่เซี่ยก็ใช้วิธีเดียวกันเปิดร้านในอำเภออานเฉิงอีกร้าน

มีไก่ย่างกับปิงเฟิ่นเป็นฐาน เปิดร้านยังวุ่นวายกว่าเมืองผิงเจียงอีก

ตอนนี้ ตระกูลใหญ่ในสองอำเภอก็นึกขึ้นได้ ต่างคิดจะ "ซื้อ" ของดีในมือเธอมาบ้าง

เมืองผิงเจียงยังดี ใครๆ ก็รู้ว่

บทที่ 490 ท่าเรือจะสร้างใหม่แล้ว

คิดถึงตรงนี้ ดวงตาก็แดงขึ้นทันที กลั้นไว้ไม่อยู่ น้ำตาก็หยดลงมาตุบๆ

โจวเสี่ยวอวี่เดิมคิดจะปลอบแม่ไม่ให้ร้องไห้ ใครจะรู้ว่ายังไม่ทันได้เอ่ยปาก ก็กลั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่

หวังซื่อก็กอดลูกสาวร้องไห้โฮ

โจวซื่อก็ร้องไห้ ห้ามก็ห้ามไม่อยู่

ทำเอาหลิวลี่เซี่ยงงงงวย มองแม่ขอ