บทที่ 484 ในที่สุดก็ว่างเสียที

หลิวลี่เซี่ยเห็นสถานการณ์ จึงให้โบนัสครั้งสุดท้ายกับเธอ รวมกับเงินเดือนนี้ทั้งหมด 3,000 เหรียญ

หลี่ซื่อตกใจ "ทำไมเยอะจัง มากเกินไปแล้ว นี่เท่ากับค่าจ้างสามเดือนเลยนะ"

หลิวลี่เซี่ยยิ้มพูด "ไม่มากหรอกป้าหลี่ ป้าช่วยพวกเราตั้งหลายเดือน ทำงานหนักไม่เคยบ่น ทุกวันมาร้านก็

บทที่ 485 กินพริกแล้ว

มองเห็นเมล็ดที่หว่านลงไป งอกเป็นต้นกล้า ย้ายปลูก...

พืชผลเติบโตขึ้นเรื่อยๆ จนออกผล

หลิวลี่เซี่ยมองพริกเขียวตรงหน้า ดวงตาเต็มไปด้วยความดีใจ ในที่สุดก็ได้กิน รอมาตั้งแต่ปีที่แล้วจนถึงตอนนี้ รอนานเหลือเกิน

พริกที่จ้าวเฉิงส่งมา นอกจากพริกขี้หนูแล้ว ยังมีพริกยาวอีก 5-6 ต้นที่หามา

บทที่ 486 ซื้อมากขนาดนี้

เคี้ยวไปสองสามคำ รสเผ็ดเล็กๆ น้อยๆ ก็แผ่ซ่านไปทั่วปาก แต่ก็ยังพอทนได้

"เป็นไงบ้างพ่อ อร่อยไหม รสชาติเป็นยังไง?"

หลิวต้าจู้หลับตาชิมรสสักพัก แล้วจึงพยักหน้าตอบ: "อร่อย รสเผ็ดนี่ก็พอทนได้ อร่อยกว่าผักเสียอีก"

หลิวชิงซานและคนอื่นๆ ต่างตาเป็นประกาย "จริงเหรอ? ฮ่าๆ ดีจัง ฉัน