บทที่ 476 อยากกินอะไรร้อนๆ

พูดถึงตรงนี้ หลิวต้าจู้ก็หันไปขอโทษหลิวลี่เซี่ยและคนอื่นๆ: "ขอโทษจริงๆ คนในหมู่บ้านของพวกเราไม่เคยออกไปไกลบ้าน ส่วนใหญ่ไม่มีประสบการณ์อะไร เลี้ยงไก่ไว้เยอะแต่ก็เสียดายไม่กล้ากิน

ขายก็ขายไม่ออก ทุกคนหมดกำลังใจไปแล้ว ไม่คิดว่าจะได้เจอผู้ช่วยอย่างพวกคุณ

พอได้ยินว่าจะรับซื้อ

บทที่ 477 เจอพายุหิมะบนเส้นทาง

จ้าวเฉิงพยักหน้าหงึกๆ ท่าทางเชื่อฟังมาก ทำให้หลิวต้าจู้พอใจมาก

ในบ้านมีลูกสามคน ตอนนี้มีแต่ลูกสาวเท่านั้นที่ยังฟังคำพูดเขาได้

ส่วนหลิวชิงซานกับหลิวชิงเหอที่เหลือ ฟังไม่ได้สองประโยคก็วิ่งหนีแล้ว ราวกับว่ามีเรื่องต้องทำมากมาย มากกว่าเขาที่เป็นหัวหน้าครอบครัวเสียอีก

หล

บทที่ 478 ช่วยคนได้หนึ่งคน

หลิวต้าจู้พูด "ก็ต้องกลับไปอยู่ดี ไม่กลับไปคนที่บ้านจะกังวลแค่ไหน บางทีอาจคิดว่าเราถูกสัตว์ป่ากินไปแล้ว ส่งคนออกมาตาม

แบบนั้นไม่ได้ ถ้าคนอื่นเกิดอะไรขึ้น ครอบครัวเราจะตอบแทนบุญคุณคนอื่นยังไง นั่นก็คงใช้ชีวิตทั้งชีวิตก็ใช้ไม่หมด?"

พูดถึงตรงนี้ หลิวต้าจู้ตาลาย

ใช้ชีวิตทั้ง