บทที่ 44 ทะเลาะกัน

พอเจอกัน ก็ดึงโจวซื่อไป บ่นว่า "เป็นอะไรไป ไม่ใช่บอกให้รอข้า ว่าจะไปด้วยกันหรอกเหรอ ทำไมข้าขายไข่เสร็จ หันหลังแป๊บเดียวก็หาพวกเธอไม่เจอแล้ว"

โจวซื่อรีบตบหัวตัวเอง พูดอย่างขอโทษ "โอ๊ย ขอโทษๆ ข้าลืมไปเลย แต่ว่า ข้าซื้อเมล็ดพันธุ์ผักมาหลายอย่าง เดี๋ยวแบ่งให้เธอบ้าง"

หลี่ซื่อยิ้มท

บทที่ 45 ข้าจะเลี้ยง

โจวซื่อ: "ไก่บ้านข้าช่วงนี้ชอบออกไข่นะ บางทียังออกวันละสองฟอง"

น้ำเสียงมีแววภูมิใจ หลิวลี่เซี่ยก็ไม่แน่ใจว่าเป็นความรู้สึกของเธอเองหรือเปล่า

หลี่ซื่อรีบดึงเธอมาถาม: "ไก่บ้านเธอกินอะไรเหรอ? มีเคล็ดลับอะไรใช่ไหม?

ข้าว่าทำไมช่วงนี้เธอถึงอยากเลี้ยงไก่เยอะขึ้น ปีก่อนๆ เลี้ยงแค่สอง

บทที่ 46 หิมะแรกของฤดูหนาว

เช้าวันรุ่งขึ้น หลิวลี่เซี่ยตื่นขึ้นมาเพราะแสงสว่าง ลืมตาขึ้นมาก็พบว่าฟ้าสว่างแล้ว สว่างขนาดนี้ คงจะพระอาทิตย์ขึ้นแล้ว ไม่รู้ว่าเป็นเวลาเท่าไหร่แล้ว

แค่ขยับตัวนิดเดียว อากาศเย็นก็แทรกเข้ามาในผ้าห่ม หลิวลี่เซี่ยสูดลมหายใจด้วยความหนาว ทำไมมันหนาวขนาดนี้ ข้างนอกสว่างขนาดนี