บทที่ 428 ลงมือเอง

หลิวลี่เซี่ยเห็นพวกสาวใช้แม่นมล้วนเป็นคนที่ถูกตามใจมา งานแบบนี้ก็ไม่เคยทำ

เธอจึงถือมีดลงไปในไร่เอง เลือกอ้อยที่ดูใหญ่ๆ และดูหวาน ฟันฉับๆ ตัดลงมาหลายลำ

จากนั้นก็เอาใบออก ปอกเปลือก ตัดเป็นท่อนเล็กๆ

ท่อนแรกส่งให้สาวใช้ใหญ่ข้างนายหญิง สาวใช้มองเธอด้วยสายตาชื่นชม

เอาผ้ารอง รับมีด

บทที่ 429 เอาผักป่ากลับไปให้นายอำเภอ

เมื่อมองนายหญิงข้างๆ กลับสบายๆ ถ้าไม่ใช่เพราะเสื้อผ้าไม่สะดวก คงปีนขึ้นไปไกลแล้ว

แม้จะไม่ได้เก็บมากนัก เห็ดร่มก็หาไม่เจอ แต่นายหญิงก็ได้สนุกพอสมควร

ทุกคนเก็บเห็ดสนได้ครึ่งตะกร้าก็ลงเขา

ส่วนใหญ่เป็นเห็ดที่หลิวลี่เซี่ยเก็บ นายหญิงมีส่วนร่วมสามดอก

แค่ครึ่งตะกร

บทที่ 430 โกรธแล้ว

หลิวลี่เซี่ยมองส่งนายหญิงขึ้นรถ

นายหญิงบนรถยิ้มให้หลิวลี่เซี่ย เป็นรอยยิ้มจากใจจริง พูดว่า: "เด็กน้อย วันนี้ข้าสนุกมาก ต้องขอบใจเจ้าจริงๆ เมื่อไหร่ที่เจ้าว่าง ต้องมาที่จวนนะ

รู้ว่าเจ้ายุ่ง ข้าจะไม่ส่งบัตรเชิญแล้ว แค่เจ้ามา เมื่อไหร่ก็เข้ามาได้ ข้ายินดีต้อนรับเจ้าตลอดเวลานะ

ถ้าเ