บทที่ 426 เลี้ยงนายหญิงด้วยผักป่า

เขาไม่อยากขยับตัวเลย ช่วงบ่ายนี้เขาออกแรงมากที่สุด ตอนนี้แขนขาอ่อนล้าไปหมด ยังไม่ได้พักผ่อนเลย

โจวซื่อพูดว่า: "จะเป็นแบบนี้ได้อย่างไร พวกเขาเป็นแขกผู้มีเกียรติ เมื่อแขกมาบ้านเรา เราต้องทำความสะอาดบ้านให้เรียบร้อย นี่แหละคือการต้อนรับแขก"

"พวกเราก็ทำความสะอาดแล้ว

บทที่ 427 นายหญิงมาแล้ว

พอคิดอย่างนี้ หลิวลี่เซี่ยก็รู้สึกว่าการจัดการของตัวเองดีเยี่ยมเลยทีเดียว

คนในบ้านไม่มีใครมองในแง่ดี ได้แต่คิดว่าพรุ่งนี้ต้องคอยดูแลใกล้ชิด ช่วยทำงานให้มาก ยิ้มแย้มให้มากหน่อย

วันรุ่งขึ้น ทั้งครอบครัวตื่นแต่เช้าตรู่

ต้องเตรียมของให้พร้อมก่อน ต้องฆ่าไก่ให้เสร็จ คนเยอะ ต้องฆ

บทที่ 428 ลงมือเอง

หลิวลี่เซี่ยเห็นพวกสาวใช้แม่นมล้วนเป็นคนที่ถูกตามใจมา งานแบบนี้ก็ไม่เคยทำ

เธอจึงถือมีดลงไปในไร่เอง เลือกอ้อยที่ดูใหญ่ๆ และดูหวาน ฟันฉับๆ ตัดลงมาหลายลำ

จากนั้นก็เอาใบออก ปอกเปลือก ตัดเป็นท่อนเล็กๆ

ท่อนแรกส่งให้สาวใช้ใหญ่ข้างนายหญิง สาวใช้มองเธอด้วยสายตาชื่นชม

เอาผ้ารอง รับมีด