บทที่ 420 คนเยอะแต่ก็ไม่มา

"ไม่ต้องรีบหรอก ที่นี่ก็ไม่ได้ไกลบ้าน รีบกลับก็ใช้เวลาแค่ชั่วโมงกว่าๆ"

หลิวชิงซานปลอบใจ "ใช่ครับ พี่ ถ้าไม่ไหวเราก็กลับไปนอนบ้านได้ พี่ลืมแล้วเหรอ พวกเราก็มีบ้านในอำเภอแล้วนะ"

หลิวลี่เซี่ยยิ้มพูด "บ้านนั้นยังไม่เคยนอนสักคืนเลย ใช้แต่ครัว ข้างในเครื่องนอนอะไรก็ไม่มีสักอ

บทที่ 421 ให้ของขวัญอย่างมีความสุข

โจวซื่อพูดกับหลิวลี่เซี่ยที่กำลังก้มหน้ากินข้าวว่า "เธอได้ยินที่พี่หลี่พูดไหม ไม่ควรอดอาหาร"

หลิวลี่เซี่ยพยักหน้าพลางเคี้ยวข้าว ไม่ได้กินข้าวแล้วยังทำงานหนักขนาดนั้น เธอคงน้ำตาลในเลือดต่ำแน่ๆ ไม่แปลกที่จะเป็นลม

หลังกินข้าวเสร็จ จัดร้านให้เรียบร้อย ทุกคนก็ไม่มีอะ

บทที่ 422 มาดูกันหน่อย

หลิวลี่เซี่ยมองโจวเสี่ยวอวี่ที่อยู่ข้างๆ ไม่ได้เจอกันหลายเดือน ดูเหมือนจะสูงขึ้นอีก?

โจวเสี่ยวอวี่ขยิบตาให้เธอ เข้ามาใกล้ๆ กระซิบหัวเราะ "ได้ยินว่าเธอหมั้นแล้ว เป็นไงบ้าง คนนั้นหน้าตาดีไหม"

หลิวลี่เซี่ยทั้งขำทั้งเศร้า "ข้ายังไม่ได้ถามเลยว่าพี่เขยหน้าตาดีไหม เธอกลับถามข้าก่อน