บทที่ 418 ไม่พอคน ไปตามจ้าวเฉิง

หลิวต้าจู้หัวเราะแหะๆ อย่างเก้อเขิน "พ่อไม่ได้กลัวว่าเป็นยาพิษหรอก แค่กลัวว่าจะเป็นยาขม"

"มันไม่ขมหรอก อร่อยด้วยนะ เหมือนเกาลัดต้มสุกเลย นุ่มๆ เหนียวๆ พ่อลองชิมคำหนึ่งก็รู้แล้ว ถ้าพ่อไม่กิน คำแรกให้แม่กินก็ได้"

พูดยังไม่ทันขาดคำ ก็เห็นพ่อเอาเผือกภูเขาที่เมื่อกี้ยั

บทที่ 419 วันเก็บภาษีประจำปีอีกครั้ง

โจวซื่อพูด "ไม่เป็นไร เดี๋ยวถามก็รู้ ตอนนี้สำคัญที่สุดคือต้องมีคนช่วยวันนั้น พ่อของลูก

เดี๋ยวไปบอกที่บ้านเขาหน่อย เอาของกินไปฝากด้วย เด็กคนนี้อยู่คนเดียว ไม่รู้จะกินดีหรือเปล่า"

หลิวชิงซานหัวเราะ "แม่ เขาโตแล้วนะ ยี่สิบแล้ว แม่ยังห่วงว่าเขาจะกินไม่ดีอีก

แม่ไ

บทที่ 420 คนเยอะแต่ก็ไม่มา

"ไม่ต้องรีบหรอก ที่นี่ก็ไม่ได้ไกลบ้าน รีบกลับก็ใช้เวลาแค่ชั่วโมงกว่าๆ"

หลิวชิงซานปลอบใจ "ใช่ครับ พี่ ถ้าไม่ไหวเราก็กลับไปนอนบ้านได้ พี่ลืมแล้วเหรอ พวกเราก็มีบ้านในอำเภอแล้วนะ"

หลิวลี่เซี่ยยิ้มพูด "บ้านนั้นยังไม่เคยนอนสักคืนเลย ใช้แต่ครัว ข้างในเครื่องนอนอะไรก็ไม่มีสักอ