บทที่ 412 เร็วกว่าปีที่แล้ว

จ้าวเฉิงพูด "ป้าครับ ได้ๆ ทำความสะอาดเสร็จแล้ว ข้าไม่ทำแล้ว"

หลิวลี่เซี่ยมองไปที่ว่างๆ แล้วถามเขาเบาๆ "ที่บ้านเธอก็เป็นแบบนี้เหรอ?"

จ้าวเฉิงยิ้มพูด "เธอไม่รู้สึกหรอกเหรอว่าพอบ้านสะอาด คนก็รู้สึกสบายตัวและมีความสุขขึ้น?"

หลิวลี่เซี่ยมองลานบ้านที่สะอาดเป็นระเบียบขึ้นมา

บทที่ 413 ซาบซึ้ง

"เฮ้อ บ้านเรามีที่น้อย รวมกันไม่ถึง 15 ไร่ เก็บเกี่ยวเสร็จเร็ว พอมีเวลาว่าง ทุกคนก็ว่าง จัดการไก่ก็เร็วมาก"

หลิวลี่เซี่ยเห็นดังนั้น จึงเอาเงินที่เตรียมไว้แล้วจากในครัวออกมา รวมประมาณ 1,300 เหรียญ ยื่นให้ "ป้า นี่ค่าไก่ ป้าลองนับดูว่าครบไหม"

"โธ่ จะนับทำไม ข้าไม่เชื่อใจเธอหรือไง

บทที่ 414 ไส้หมูต้องล้างเอง

ตอนนี้ปิงเฟิ่นกลายเป็นสิ่งที่ทุกคนคิดถึงและเป็นส่วนหนึ่งในชีวิตที่ขาดไม่ได้ไปแล้ว เป็นสิ่งที่เธอไม่เคยคิดมาก่อนตอนเริ่มขาย

ยุ่งอยู่กว่าครึ่งชั่วยาม ในร้านถึงได้โล่งขึ้นหน่อย คนที่ต่อแถวข้างนอกก็หมดไป

โจวซื่อพูด "ดูเหมือนจะมีคนมากกว่าตอนก่อนปิดร้านครึ่งเดือนด้วยซ้ำ ดูท