บทที่ 404 หลับตาข้างหนึ่ง

หลิวลี่เซี่ยจ่ายเงินอย่างไม่ลังเล

สองคนถือห่อของออกจากร้านทอง

หลิวต้าจู้กอดของในมือแน่น กลัวว่าจะทำหล่นโดยไม่ระวัง

ในนี้ซื้อมาตั้งสามสิบกว่าตำลึง เท่ากับครึ่งหลัง เขากำลังอุ้มบ้านครึ่งหลังอยู่ในมือ เงินช่างหนักจริงๆ!

หลิวลี่เซี่ยยิ้มที่มุมปาก คำนวณว่าจะเลือกเวลาไหนมอบของ

บทที่ 405 รสชาติใหม่ของไก่

หลี่ซื่อรู้สึกอิจฉาทันที ตาเป็นประกายพูด "ข้าก็อยากได้กำไลบ้าง ไม่ต้องทองก็ได้ เงินก็พอแล้ว"

หลิวลี่เซี่ยได้ยินก็ยิ้มพูด "ป้าหลี่ เร็วๆ นี้แหละ รอขายไก่บ้านป้าเสร็จ ทั้งเงินซื้อวัว เงินซื้อกำไลก็จะได้"

หลี่ซื่อยิ้มกว้างขึ้น "รอข้ารับเงินเดือนอีกสองสามเดือน พอถึงสิ้นปี

บทที่ 406 กินไก่จนเบื่อ

ใครจะรู้ว่าไม่ได้เป็นอย่างที่คิด

หลิวลี่เซี่ยจดขั้นตอนที่จำได้ลงบนกระดาษ ส่วนที่จำไม่ได้หรือไม่แน่ใจก็เว้นไว้ แล้วลองทำไปทีละครั้ง

สิ่งที่เธอจำได้ชัดที่สุดคือไก่ต้มเต๋อโจว เธอจึงเริ่มทำอาหารจานนี้ก่อน

เริ่มทำตั้งแต่กลางวัน จนกระทั่งพลบค่ำ ดวงดาวปรากฏบนท้องฟ้า

คนในบ้านต่