บทที่ 382

พัง

โจวซื่อยังส่ายหน้า "แม้แต่หลิวต้าจู้บ้านเราก็ตัดสินใจไม่ได้"

หลี่ซื่อตาโตด้วยความประหลาดใจ "แล้วใครเป็นคนตัดสินใจ? พวกเขาตัดสินใจเองเหรอ? อยากเรียนถึงเมื่อไหร่ก็เรียนถึงเมื่อนั้น?"

โจวซื่อพูดอย่างไม่ใส่ใจ "ครึ่งหนึ่งพวกเขาตัดสินใจเอง อีกครึ่งต้าเนียวเป็นคนดูแล เรื่องการเรียนของพว

บทที่ 383

ธนบัตรเงิน

"ก็ป้าหลี่บอกเองไง เขายังถามแม่ด้วยว่าทำไมยังใส่ปิ่นไม้อยู่ ทั้งๆ ที่บ้านเรามีเงินขนาดนี้แล้ว"

หลิวต้าจู้ตาโต "เขาพูดกับแม่ลูกแบบนั้นเหรอ? แล้วแม่ลูกว่ายังไงบ้าง?"

หลิวลี่เซี่ยก็เล่าสิ่งที่แม่พูดให้เขาฟัง

แล้วพูดว่า "พ่อ บางครั้งพ่อก็ควรซื้อของขวัญเล็กๆ น้อยๆ ให้แม่ ทำเซอ

บทที่ 384

ไม่ได้เอา

"ทำเสร็จกินเสร็จค่อยกลับ แบบนี้ประหยัดเงินได้เยอะ อยากกินอะไรก็ทำได้ แต่ในร้านไม่มีเตานี่"

"ในร้านไม่มี แต่บ้านเรามีนี่ ก็ไม่ได้ไกลกันเท่าไหร่ ทำเสร็จแล้วไปกินก็ได้ ถ้าหิวแล้วต้องกลับบ้านนั่นแหละลำบาก"

"ก็จริง งั้นพรุ่งนี้เราซื้อของมาทำกินเองกัน อีกอย่างที่นั่นก็จัดการเรียบ