บทที่ 372 ถ้ามีท่าเรือก็จะดี

เห็นทุกคนในห้องมองมาที่เธอ เธอยิ้มพลางพูดว่า "แม่ ลูกว่าที่ชิงซานพูดมีเหตุผลมาก ลูกไม่ใช่นักบุญ ไม่ได้มีหน้าที่แจกเงินให้คนอื่น

ทำไมต้องลงแรงตั้งมากมาย แต่สุดท้ายกลับเหมือนตัดเสื้อให้คนอื่นใส่ล่ะ ลูกไม่อยากเหนื่อยเปล่า ลูกไม่ได้ว่างจนไม่รู้จะทำอะไร"

โจวซื่อ......

หลิ

บทที่ 373 คีมคีบ

ทั้งครอบครัวช่วยกัน กว่าจะจัดการไก่ยี่สิบตัวเสร็จ ก็ถึงเวลากินข้าวเย็นแล้ว

หลิวต้าจู้มองท้องฟ้า อดบ่นไม่ได้ "ช้าเกินไปแล้ว!

ไก่แค่ยี่สิบตัว พวกเราตั้งหลายคนช่วยกันทำ ยังใช้เวลาถึงป่านนี้ แล้วต่อไปเราจะมีเวลาดูแลงานในไร่ได้ยังไง?"

โจวซื่อขมวดคิ้ว "ใช่แล้ว เสียเวลามากเกินไป แค่ยี่ส

บทที่ 374 ความอร่อยคือหัวใจสำคัญ

หลิวต้าจู้กับภรรยาก็ตื่นพร้อมกัน เดินมาที่ลานบ้านยังหาวอยู่เลย

หลิวลี่เซี่ยเห็นสภาพที่พวกเขายังนอนไม่พอ จึงยิ้มพูด "ยังไงพ่อ พ่อว่าต้องเลิกทำอย่างใดอย่างหนึ่งนะ จะทำทุกอย่างพร้อมกัน ในโลกนี้มันไม่มีอะไรง่ายขนาดนั้นหรอก

ทำเต้าหู้จนดึกเพิ่งได้นอนไม่นาน ก็ต้องตื่นมาช่