บทที่ 37 ไปตัดฟืน

หลิวต้าจู้แบกของพลางยิ้มเดินจากไป คิดว่าซื้อให้ลูกสาวแล้ว ก็กินเถอะ

โจวซื่อทั้งเสียดายเงินทั้งดีใจ เธอไม่ได้กินเกี๊ยวมานานแค่ไหนแล้ว ครั้งสุดท้ายคือตอนที่ยังไม่ได้ออกเรือน ตอนที่มากับพ่อ

ทั้งสองนั่งลง หลิวลี่เซี่ยรินน้ำให้ พลางปลอบว่า: "พ่อ แม่ ลองคิดดูว่าวันนี้เราใช้เงินไปเท่า

บทที่ 38 หมดแล้ว

"ดูแลสิ จะไม่ดูแลได้ยังไง วันที่สามก็มีคนบอกเขาแล้ว เขาก็ออกมาจัดการ แต่ก็ห้ามไม่ได้ที่ชาวบ้านแอบขึ้นเขาตอนกลางคืน ใครจะเฝ้าได้ทั่ว?

เมื่อวานเขายังออกมาห้ามอย่างเด็ดขาด บอกว่าถ้ายังมีการตัดต้นไม้แบบนี้อีก ปีนี้จะไม่ให้พวกเขาขึ้นเขาไปตัดฟืนอีก

ยังพูดว่า ตัดต้นไม้ก็เหมือนตัดอนาคตข

บทที่ 39 ลูกไก่

หลิวลี่เซี่ยตาเบิกกว้าง "ใครต้องไปซื้อข้าวก็ไปซื้อข้าว ใครต้องทำผ้าห่มก็ทำผ้าห่ม แล้วก็เสื้อผ้า รองเท้า ยังไม่ได้ทำเลย แม่คงไม่ได้คิดจะทำตอนหน้าหนาวหรอกนะ?"

โจวซื่อหลบสายตา ไม่กล้ามองตาลูกสาว เธอจะบอกได้ไหมว่าเธอก็คิดแบบนั้น ว่าตอนหน้าหนาวอยู่บ้านไม่มีอะไรทำ ก็ค่อยทำพวกนี้ ตอนนี้ค