บทที่ 369 ขาดทุนอีกแล้ว

คิดแล้วคิดอีกก็ส่ายหน้า ช่างมันเถอะ รอคราวหน้า รอให้น้ำตาลใหม่มาค่อยเอาไปให้เธอ ในเมื่อเขาไม่อยากให้รู้ว่าเป็นใคร ก็ไม่ต้องรู้ก็ได้

เชิดอยู่ครึ่งชั่วยาม พวกเขาก็ไป

คนไปแล้ว ก็ต้องกินกันละ ยี่สิบโต๊ะแรกนอกจากลดราคายังแถมขนมด้วย

ฝูงชนกรูกันเข้ามา แย่งกันเข้าข้างใน อยากไปแย

บทที่ 370 ไม่ขายแล้ว

หลิวลี่เซี่ยเห็นดังนั้นก็คีบปีกไก่ให้เธอชิ้นหนึ่ง ยิ้มพูด "น้า กินเถอะค่ะ ลองชิมไก่บ้านเราดูว่าอร่อยไหม

เดี๋ยวเราจะขายที่ร้าน น้าดูว่ารสชาติต้องปรับปรุงตรงไหนบ้าง บอกได้เลยนะคะ"

หลี่ซื่อยิ้มอย่างเกรงใจ "ข้าจะรู้ได้ยังไงว่าต้องปรับปรุงยังไง ข้าว่าดีหมดทุกอย่าง เนื้อก็อร่อย ข้า

บทที่ 371 กำไรจากไก่หนึ่งตัว

หลิวต้าจู้ก็แค่นเสียงออกมา "เธอต้องทำธุรกิจไก่ย่างให้สำเร็จก่อน ถ้าทำไม่สำเร็จก็เปล่าประโยชน์ทั้งหมด

เธอคงไม่ให้ข้าเลิกขายเต้าหู้ตอนนี้หรอกนะ?

วันหนึ่งได้ตั้งหลายร้อยเหรียญ ไม่ใช่แค่ข้า แม้แต่แม่ของเธอก็ไม่อยากเลิก"

หลิวลี่เซี่ยมองเขาด้วยความดีใจ "ฟังที่พ่อพูดแล้ว ถ้า