บทที่ 365 ขายไก่ย่าง

หลิวชิงซานอดหัวเราะพรืดออกมาไม่ได้: "ตอนที่เราเอาไปยังร้อนอยู่เลย พอเห็นเราอุ้มก้อนดินสองก้อน ท่านนึกว่าอะไร พอได้ยินว่าข้างในเป็นไก่ ตาแทบจะถลนออกมา

พอได้ยินว่าจะให้ท่าน ท่านก็ไม่ยอมรับ โบกมือไปมา ให้เราเอากลับไปกินเอง บอกว่าไม่ชอบกินไก่ กินมาแล้ว"

หลิวลี่เซี่ยและคนอื่นๆได้ย

บทที่ 366 ไก่ทาน้ำผึ้ง

หลิวต้าจู้พอได้ยินว่าจะซื้อร้านก็ส่ายหัว

"บ้านเรามีกันแค่ไม่กี่คน ถ้าซื้อร้านเพิ่มจะให้ใครไปดูแลล่ะ ไม่มีคนพอหรอก"

"นี่ก็เป็นปัญหานะ ตอนนี้เราก็ยุ่งจนต้องขอให้น้าสะใภ้มาช่วยงาน ถ้ามีร้านเพิ่มอีก จะไปหาคนที่ไหน?" โจวซื่อพูด

หลิวลี่เซี่ยพูดว่า "ก็จ้างคนสิ โลกนี้ไม่มีอย่างอื

บทที่ 367 ปากเป็นกรวยหรือไง

โจวซื่อยิ้มยกไก่วางบนโต๊ะ ฉีกเป็นชิ้น ทุกคนในครอบครัวคนที่ตักข้าวก็ตักข้าว คนที่ยกกับข้าวก็ยกกับข้าว

หลิวต้าจู้มองอาหารบนโต๊ะ ลังเลครู่หนึ่ง ก็ยังรู้สึกว่าไก่ที่หลิวลี่เซี่ยทาน้ำผึ้งดูน่ากินเป็นพิเศษ คีบชิ้นหนึ่ง กินคำหนึ่ง

หลิวชิงซานไม่รอให้พ่อพูด รีบคีบชิ้นหนึ่งอย่า