บทที่ 351 ไม่พอกิน

หลิวชิงซานกลอกตา "ไก่ตัวเดียวเป็ดตัวเดียว? พวกเธอซื้อบ้านและร้านค้าในเมืองไปแล้ว ข้าจะมาสนใจไก่ตัวเดียวเป็ดตัวเดียวทำไม?

ควรกินตอนที่ควรกิน ควรใช้ตอนที่ควรใช้ ไม่งั้นหาเงินมากมายไปทำไม จะเอาไปใส่โลงศพหรือไง?"

หลิวลี่เซี่ยและคนอื่นๆ......

ทำไมเด็กคนนี้ถึงคิดได้ชัดเจนขนาดนี้ ก

บทที่ 352 เจ๋งมาก

หลิวชิงเหอมองหลิวลี่เซี่ยอย่างลังเล "งั้นให้ไก่สองตัวไหม?"

หลิวลี่เซี่ยคิดสักครู่แล้วพูด "ไม่เป็นไร ตอนนั้นพี่จะห่อน้ำตาลแดงให้เธอนิดหน่อย เอาไปพร้อมไก่สองตัวให้เพื่อนร่วมชั้นของเธอก็แล้วกัน"

โจวซื่อจึงพยักหน้า "อืม มีน้ำตาลด้วยของขวัญก็ไม่ถือว่าน้อยแล้ว แต่น้ำตาลนี่เธอยังจะเอา

บทที่ 353 จะจ้างใคร

แต่ก่อนเธอเคยแนะนำให้พ่อแม่ใช้วัวลากโม่ทุกวัน แต่พ่อเป็นห่วงวัว ไม่ยอมเด็ดขาด สองคนผัวเมียยอมตื่นแต่เช้าลากเอง

หลิวต้าจู้กับโจวซื่อตาเป็นประกาย ใช่แล้ว ยังใช้ลากโม่ได้อีก

"ถ้ามีวัวลากโม่ พวกเราก็จะสบายขึ้นเยอะ ยังได้นอนเพิ่ม ทำงานได้มากขึ้นด้วย" โจวซื่อพูดอย่างดีใจ

หลิวต้าจู