บทที่ 349 ดอกไม้เริ่มผลิ

หลิวต้าจู้ถอนหายใจ แล้วก็โล่งอก พูดด้วยความรู้สึกปะปนกัน: "นึกว่าบ้านเราถูกขโมยจ้องตาเสียอีก บ้านเรามีแต่ผู้หญิงกับเด็กๆ

ข้าบอกพวกเธอนะ ช่วงนี้ข้านอนไม่เต็มตาเลย หลายวันมานี้ไม่เคยนอนหลับสบายสักคืน แค่มีเสียงนิดหน่อยก็ตื่น"

โจวซื่อพูดด้วยความเป็นห่วง: "งั้นคืนนี้คุณก็นอนห

บทที่ 350 กินไก่ย่าง

หลิวต้าจู้หัวเราะ: "ไม่เป็นไร อิฐที่ข้าขนกลับมาเป็นอิฐเกรดต่ำจากเตาเผา เหมือนอิฐปูพื้นในบ้าน

เป็นของราคาถูกที่เขาจำหน่าย ข้าตั้งใจจะใช้อิฐแบบนั้น ข้าเห็นอิฐแบบนี้ ช่างก่อทำออกมาก็แข็งแรงดี เก่งมาก"

หลิวลี่เซี่ยยิ้มพูด: "พ่อ ก็ดูสิว่าตอนนั้นจ้างช่างก่อกับลูกมือเท่าไหร่ บอกว่าพ

บทที่ 351 ไม่พอกิน

หลิวชิงซานกลอกตา "ไก่ตัวเดียวเป็ดตัวเดียว? พวกเธอซื้อบ้านและร้านค้าในเมืองไปแล้ว ข้าจะมาสนใจไก่ตัวเดียวเป็ดตัวเดียวทำไม?

ควรกินตอนที่ควรกิน ควรใช้ตอนที่ควรใช้ ไม่งั้นหาเงินมากมายไปทำไม จะเอาไปใส่โลงศพหรือไง?"

หลิวลี่เซี่ยและคนอื่นๆ......

ทำไมเด็กคนนี้ถึงคิดได้ชัดเจนขนาดนี้ ก