บทที่ 347 เป็นเจ้าของทั้งบ้านและร้านค้าแล้ว

ในบ้านถ้าวางโม่หินอีกอัน บางครั้งถ้าเต้าหู้ขายหมดตั้งแต่เช้า ก็สามารถทำเพิ่มในบ้านหลังเล็กได้

อย่างไรเสียหน้าหนาวก็เป็นฤดูขายเต้าหู้ ที่ผ่านมาแช่ถั่วยี่สิบกว่าจินก็ขายหมดตั้งแต่เช้า

หลิวลี่เซี่ยพูด: "พ่อ แม่ หนูคิดว่าเราควรซื้อทั้งบ้านและบ้านหลังเล็ก"

แ

บทที่ 348 ที่แท้ก็เป็นเรื่องเข้าใจผิด

โจวซื่อพูดอย่างดีใจ: "บ้านและร้านค้าตอนนี้เป็นของเราแล้ว เราไปดูกันไหม?"

หลิวต้าจู้อดใจรอไม่ไหวแล้ว พยักหน้ารัวๆ: "ไปๆๆ ไปดูกัน"

หลิวลี่เซี่ยยิ้มเดินตามหลัง ในใจก็ตื่นเต้นมาก นับจากนี้ไป ครอบครัวพวกเขาก็เป็นเจ้าของอสังหาริมทรัพย์ในเมืองแล้ว ต่อไปในเมืองก็มีบ

บทที่ 349 ดอกไม้เริ่มผลิ

หลิวต้าจู้ถอนหายใจ แล้วก็โล่งอก พูดด้วยความรู้สึกปะปนกัน: "นึกว่าบ้านเราถูกขโมยจ้องตาเสียอีก บ้านเรามีแต่ผู้หญิงกับเด็กๆ

ข้าบอกพวกเธอนะ ช่วงนี้ข้านอนไม่เต็มตาเลย หลายวันมานี้ไม่เคยนอนหลับสบายสักคืน แค่มีเสียงนิดหน่อยก็ตื่น"

โจวซื่อพูดด้วยความเป็นห่วง: "งั้นคืนนี้คุณก็นอนห