บทที่ 342 เป็นพี่น้องกัน

โจวซื่อยิ้มพูด "คนหนุ่ม ขอบคุณนะ ทุกครั้งต้องรบกวนเจ้า ขอโทษจริงๆ วันนี้ปิงเฟิ่นเราเลี้ยงเจ้าเถอะ"

หลิวต้าจู้รีบพูด "ใช่ๆๆ เจ้านั่งเถอะ เดี๋ยวข้าทำให้หนึ่งชาม"

คนที่ต่อแถวอยู่ด้านหลังไม่พอใจ "เจ้าของร้าน นี่มันไม่ถูกแล้ว พวกเรายังต่อแถวอยู่นะ ต่อมาตั้งนานแล้ว ยังไม่ถึงคิ

บทที่ 343 บ้านสามหลัง

หลิวลี่เซี่ยก็หัวเราะ ใช่แล้ว เธอห่วงมากไปจนสับสน

ครอบครัวหาโรงนายหน้าเจอ นายหน้าฟังความต้องการของพวกเขาแล้ว ก็พาเดินดูบ้านในเมือง

หลังแรกอยู่ไม่ไกลจากประตูเมือง เป็นบ้านเล็กสองชั้น

ลานบ้านชั้นแรกค่อนข้างใหญ่ มุมกำแพงทิศตะวันตกปลูกต้นไม้หนึ่งต้น ดูเหมือนต้นไม้ดอกหวา หลิวลี

บทที่ 344 ซื้อทั้งหมด

"พวกท่านเป็นพ่อแม่ของท่านขุนนางแล้ว เป็นผู้อาวุโสแล้ว จะต้องทำงานไปทำไมกันล่ะ?"

โจวซื่อไม่เห็นด้วยกับคำพูดนี้ "ใครว่าเป็นผู้อาวุโสแล้วไม่ต้องทำงาน อีกอย่าง พวกเราไม่ใช่ผู้อาวุโสอะไรหรอก

เกิดมาก็มีชะตาต้องทำงานหนัก สวรรค์ให้สถานะอะไรมา ก็ต้องทำหน้าที่ตามสถานะนั้น ไม่งั้นนั่งกิ