บทที่ 320 เลิกทำร้านเต้าหู้ดีไหม

หลิวลี่เซี่ยตกตะลึง ถ้าพวกเขากลับไป ร้านของเธอก็จะขาดคนทำงานไปสามคนทันที?

เหลือแค่เธอกับแม่ สองคนจะทำงานไหวได้ยังไง?

"คุณตาคุณยาย ให้เสี่ยวอวี่อยู่ต่อได้ไหม ถ้าเธอกลับไปแล้วร้านของหนูจะทำยังไง ไม่มีคนแล้ว"

จริงๆ โจวเสี่ยวอวี่ก็ไม่ค่อยอยากกลับ วันละยี่สิบเหรียญ เด

บทที่ 321 แม่สื่อมาแล้ว

โจวซื่อพูดว่า "ยังมีคำสั่งซื้อที่ต้องส่งให้ภัตตาคารทุกวันด้วย ตอนนี้พ่อของเจ้าต้องส่งเต้าหู้ให้ภัตตาคารสองแห่งทุกวัน ถ้าเลิกทำไป การค้าที่ดีขนาดนี้ก็จะหายไป ช่างไม่คุ้มเลย"

หลิวต้าจู้พยักหน้า ใช่ๆ มันไม่คุ้มจริงๆ

หลิวลี่เซี่ยขมวดคิ้ว "แต่การตื่นมาทำเต้าหู้ตอนดึกมันเหนื่อย

บทที่ 322 ไม่เหมาะสม

"ใช่ๆๆ ไม่ทราบว่าท่านมีครอบครัวที่เหมาะสมในมือหรือไม่คะ?"

แม่สื่อหวังรอคำถามนี้อยู่พอดี ตบขาดังปั้กอย่างตื่นเต้นพูดว่า "โอ้โฮ ข้ามาเพราะเรื่องนี้นี่แหละ ข้ามีครอบครัวหนึ่งจริงๆ เป็นคนหมู่บ้านต้าหลี่ บ้านเขาก็เป็นเรือนอิฐสีเทามุงกระเบื้องหลังใหญ่โตสง่างาม

ที่นามีเป็นร้อยไร่นะ