บทที่ 318 มีบุญ

ยิ่งพูดก็ยิ่งรู้สึกว่าเด็กคนนี้ลึกลับ ภรรยานายอำเภอเกิดสนใจขึ้นมา ยิ้มพลางพูดว่า "ไว้ข้าไปพบเด็กคนนี้สักครั้งดีไหม?"

นายอำเภอตกใจ "เธอจะไปพบเขาทำไม? เด็กบ้านนอกคนหนึ่ง เดี๋ยวจะไปทำให้เขาตกใจหมด"

"แต่คุณไม่รู้สึกแปลกใจหรือ เด็กบ้านนอกคนหนึ่ง ตั้งแต่เกิดจนโต ไม่เคยออกจากเมืองผิงเจี

บทที่ 319 มีโต๊ะแล้ว

พูดถึงตรงนี้ เสียงกรนดังขึ้นข้างหู

ทุกคนมองไปตามเสียง พบว่าพี่น้องโจวเสี่ยวหูพิงกันหลับไปแล้ว

หลิวลี่เซี่ยขำ "วันนี้ทำให้สองคนนี้เหนื่อยมาก กลับไปต้องทำของอร่อยๆ ให้พวกเขากินหน่อย"

ตอนเย็น บนโต๊ะอาหารมีซี่โครงตุ๋นน้ำแดงชามใหญ่ กบทอดเป็นเมนูที่ขาดไม่ได้ คุณตาติดใจรสชาติ วันนี้

บทที่ 320 เลิกทำร้านเต้าหู้ดีไหม

หลิวลี่เซี่ยตกตะลึง ถ้าพวกเขากลับไป ร้านของเธอก็จะขาดคนทำงานไปสามคนทันที?

เหลือแค่เธอกับแม่ สองคนจะทำงานไหวได้ยังไง?

"คุณตาคุณยาย ให้เสี่ยวอวี่อยู่ต่อได้ไหม ถ้าเธอกลับไปแล้วร้านของหนูจะทำยังไง ไม่มีคนแล้ว"

จริงๆ โจวเสี่ยวอวี่ก็ไม่ค่อยอยากกลับ วันละยี่สิบเหรียญ เด