บทที่ 315 มีประโยชน์

มองคนแก่แวบหนึ่งโดยไม่รู้ตัว กะพริบตาใส่เธอติดๆ "ที่บ้านมีแค่ไม่กี่คน จะกินไหวเหรอ ซื้อครึ่งตะกร้าไม่เน่าเสียหรือ?"

หลิวลี่เซี่ยไม่สนใจเขา เลือกแตงอย่างมีความสุข ตอนเลือกก็ชั่งน้ำหนักด้วยมือ ลูกที่เบากว่าก็วางไว้ข้างๆ หนักกว่าก็วางคืน

คนแก่เห็นเธอเลือกแตงเก่งมาก ยิ้มพูด "เธอ

บทที่ 316 รสชาติของไส้ใหญ่หมู

เด็ดมะเขือเทศอีกสองสามลูก ใส่ในกบได้ รสชาติน่าจะไม่เลว ส่วนไส้ใหญ่หมู เด็ดผักใบอ่อนๆ หนึ่งกำมือ เหมือนชาบู ต้มรวมกัน

มื้อเย็นมีแค่สามอย่างนี้

"ว้าว นี่เนื้อทั้งนั้นเลย!"

"แบบนี้ต้องตรุษจีนถึงจะได้กินนะ วันนี้วันอะไรเหรอ ไม่ใช่วันเทศกาลนี่ พ่อ เป็นวันเกิดใครหรือ?"

บทที่ 317 จ่ายค่าแรงแล้ว

คนที่เหลือพยักหน้าพร้อมกัน

หลิวลี่เซี่ย...... โอ้โห เกือบลืมไปแล้ว

ยิ้มแหยๆ "เฮ่ๆๆๆ เอ่อ ขอโทษ ขอโทษจริงๆ ดีใจจนลืมเรื่องนี้ไปเลย จะให้เดี๋ยวนี้แหละ เมื่อวานลืมให้พวกเธอ"

พูดพลางแกะเงินเชือกหนึ่ง นับให้คนละสี่สิบเหรียญ "นี่ สองวันนี้พวกเธอเหนื่อยมาก ทั้งเหนื่อยทั้งตากแด